په نیویارک کې د Museum of Modern Art (MoMA) د సంవردانې ډلې د Frank Lloyd Wright یوه نازکه مجسيمه ترمیم کړه [1].

دا پروژه د معماري هنر د ساتنې د خطرناکه طبیعت په اړه اشاره کوي، چیرې چې Стراکچري تخریب کولی شي د مهمو تاریخي آثارو خوندي ترانسپورت kanilange خنډ پيدا کړي.

په MoMA کې متخصصینو ویل چې دا اثر په خورا نازک حالت کې وړاندې شوی و [1]. څرنګه چې مجسيمه د دې لپاره خورا نازکه وه چې په خونده سره حرکت شي، د موزیم د సంవردانې ډلې ځانګړې stabilization څارنې ترسره کړې ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې اثر پاتې او سالم وي [1].

په دې پروسه کې د موادو د integrity په اړه مفصل ارزونې شاملې وې. ډلې ته یې تمرکز د مجسمې د شکل په خوندي کولو باندې کړ، ترڅو د هر ډول نورو انتقال یا 전시 هڅو څخه وړاندې یې یوکړې. د موادو د نااستیکراره حالت په حل کولو سره، موزیم ډاډ ترلاسه کوي چې د Wright لیدل شوی envisioned اثر د راتلونکي څیړنې او عامه لیدنې لپاره خونده وساتل شي [1].

دا هڅه هغه دوامداره ننګونه په ګوته کوي چې موزیمونه د ۲۰مې پېړۍ د پیلاو آثارو پر ترلاسه کولو سره ورسېږي. په هغه دوره کې کارول شوي مواد ډیری وخت په تېر的时间 کې خرابېږي، چې د دې لپاره د متخصصینو مداخلې ته اړتیا وي ترڅو د دایمي زیان مخنیوی شي [1].

“مجسيمه د دې لپاره خورا نازکه وړاندې شوه چې په خونده سره حرکت شي”

دا ترمیم د موزیم په مدیریت کې د وقایعي సంవردانې (preventative conservation) مهم رول منعکسوي. کله چې لوړ ارزښت لرونکي اثاره په نااستیکراره حالت کې وړاندې کیږي، முன்னیت د 전시 څخه د stabilization (ثبات) لور ته اړوند کیږي ترڅو د هر ډول سترکچري تخریب مخنیوی شي، چې دا د هنر تاریخ او د موادو د ساینس (material science) ترمنځ تخنیکي پل ښيي.