د ۲۰۲۶ کال د جون په ۱۹ۍ نیټه، د ممبۍ د جلايټونو سلګونو اوسېدونکو د شدیدې تودوخې او د برېښنا پریکو له امله په Versova Beach ساحل کې شپه تیره کړه [1].
دا وضعیت د ښاري غریبانو د کلیماي بدلون او د اوړني موسم د پیک مهالو کې د ناکامې पायाlandi جوړګڼې وړاندې سخت آسیبپذیروالی څرګندوي.
سکانیکو وویل چې د لوړ رطوبت او د موسون (monsoon) د ځنډ combination ته د دوی د کورونو دننه ژوند ناپذیر کړی و [2]. څرنګه چې ډېری دغه کورونه د هوا د جریان (ventilation) څخه محروم دي او ژر ګرمېږي، نو د ساحلي بادونو لاره د تودوخې څخه د نجات یوازینۍ ممکنه لار وه [3].
د برېښنا مکرر پریکو دې بحران نور هم زیات کړ، چې له امله یې برېښنايي پکوارې او نور د یخولو وسایل بې کاره شول [4]. دې حالت کورنۍ اړ کړې چې د شپې لپاره د خپلو خټو کورونو څخه د Versova Beach د خلاصې شګو لور ته کډه وکړي [5].
د دې کډګرۍ د کچه په اړه راپورټونه توپیر لري. ځینو سرچینو وویل چې د اوسېدونکو په ګڼ شماره کسانو په ساحل کې پناه اخیستې [6]، په داسې حال کې چې نورو راپورټونو ته 따르면 سلګونه کورنۍ هلته موجودې وې [1].
د چاپیریال د عواملو یوځای کېدل، چې د موسمي بارانونو نشتوالی او د ښاري تودوخې جزیرې (urban heat island) اثر پکې شامل دي، عامه ساحلونه یې په临سی (temporary) پناهګاوې بدل کړي [2]. د ډېری اوسېدونکو لپاره، ساحل د تفریح ځای نه بلکې د تودوخې اړوندو ناروغیو څخه د بچ کېدو لپاره یو اړین بقایي تاکتیک دی [3].
“د ممبۍ د جلايټونو سلګونو اوسېدونکو د ۲۰۲۶ کال د جون په ۱۹ۍ نیټه په Versova Beach ساحل کې شپه تیره کړه”
دا پېښه د اقلیم بدلون او ښاري غربت ترمنځ تړاو په ګڼه کوي. کله چې د تودوخې د څپو پر مهال د برېښنا شبکه په څېر اساسي पायाlandi جوړګڼه ناکامه کېږي، تر ټولو Marginalized خلک مجبوره کېږي چې په خطرناکو بهرنیو محیطونو کې ځای own. د یو ساحل څخه د اصلي یخولو مرکز په توګه استفاده ښيي چې د ممبۍ د جلايټونو اوسېدونکو لپاره د ښار د بیړني حالت د تودوخې پلان کې یو جدي خلا شته.
