NASA په بریالیتوب سره د لیتیوم په توکو د بریقي پلازما ټهرست (thruster) ازمایښت وکړ چې د انسانانو د مریخو ته لېږد لپاره ډیزاین شوی دی [1].

دا ټیکنالوژي د اوږدې distância سفرونو لپاره د اړتیا وړ کرکاو د کټل (mass) په کمولو سره د ژور فضا سفرونو کې یو احتمالي بدلون څرګندوي. څرنګه چې د کرکاو وزن د فضا د وسیلو لپاره یو اصلي محدودیت دی، نو د کاري وړتیا (efficiency) زیاتوالی د لویو بارونو یا د سفر د لنډترو وختونو امکان پیدا کوي.

دا پروټوټایپ د ۲۰۲۶ کال په فروري کې [3] د جنوبي کالیفورنیا په Jet Propulsion Laboratory کې د یوې اوږدې خلا چیمبر (vacuum chamber) دننه فعال کړ [4]. NASA وویل چې دې ټهرست ته داسې ځواک رسېدلی چې تر اوسه د امریکا هیڅ بریقي ټهرست ورسېدلی نه و [5].

دا پروپلسین سیسټم د پلازما د جوړولو لپاره د لیتیوم فلزي بخار څخه ګټه اخلي. دا میتود د دودیزو کیمیاوي راکیټونو کې د سوځېدلو پروسو څخه ډیر اغیزمن دی. معلومات ښيي چې دا انجن د دودیزو سیسټمونو په پرتله [2] تقریباً ۹۰٪ لږ کرکاو کاروي [1].

د بریقي پروپلسین په کارولو سره، NASA هیله لري چې د راتلونکو چاپمنو ماموریتونو لپاره یو اصلي وسیله رامینځه راولي. د کرکاو د وزن کموالی د مریخو د ماموریت لوجیسټیک ډیر可行 او ارزمرګیز کوي [1]. Jet Propulsion Laboratory ته دا ازمایښتونونه د دې لپاره وکړل ترڅو تصدیق کړي چې آیا پروټوټایپ کولی شي د دوامداره عملیاتو پر مهال دا ریکارډي کچې د ځواک وساتي [4].

سره له دې چې دودیز راکیټونه د ځمکې د جاذبې څخه د خلاصون لپاره لوړ ټهرست (thrust) وړاندې کوي، مګر دوی په چټکۍ سره کرکاو مصرفوي. د لیتیوم ټهرست د فضا په اوږدې خلا کې ډیر پایداره acceleration وړاندې کوي. د ماموریتونو پلان کولو کې دا هایبرډ کړنه، چې پکې د لانچ لپاره کیمیاوي راکیټونه او د سفر د مرحلې لپاره د پلازما انجنونه کارول کیږي، کیدای شي د انسانانو د سیارګانو ترمنځ د پایداره سفر کیلا وي [1].

دا انجن د دودیزو کیمیاوي راکیټونو په پرتله تقریباً ۹۰٪ لږ کرکاو کاروي.

له کیمیاوي څخه لوړ ځواک لرونکي بریقي پروپلسین ته لیږد د 'راکیټ د معادلو ټیرني' (tyranny of the rocket equation) مسئله حل کوي، چیرې چې د کرکاو د حرکت لپاره اړتیا وړ کرکاو خپله خورا درانه کیږي. د کرکاو اړتیاوې په ۹۰٪ کمولو سره، NASA یا خو د مریخو په لور د یوې وسیلې د جوړولو لپاره د لانچونو شمېر کمولی شي یا د ساینسي تجهیزاتو او د ژوند د ملاتړ سیسټمونو مقدار زیاتولی شي.