لومړي وزیر Benjamin Netanyahu ویېل چې د ইসراییل ځواکونه به یو امنیتي زون وساتي او د لبنان، سوریې او غزې له اشغال شویو سیمو څخه به Neat-withdraw نه کوي [1, 2].

دا موقف په داسې حال کې څرګند شوی چې د امریکا په ملاتره یو سیمه ییز تړون او د ایران سره د احتمالي ceasefire په اړه نړیوال فشار زیاتیږي [1]. د دایمي موجودیت په تاییدولو سره، ইসراییل د لنډمهالو تاکتیکي عملیاتو څخه د دې سیمنیو د اوږد-مودت ستراتیژیک اشغالاتو لور ته د یو بدلون signal ورکوي.

Netanyahu ویېل چې د دې امنیتي زونونو ساتنه د ملي خوندیتوب لپاره اړینه ده [1]. په دې اعلان کې ویل شوي چې دا پالیسي د غزې د تړکې او په لبنان او سوریه کې د اشغال شویو ځمکو لپاره عملي کیږي [2, 3]. دا پریکړه د سختو جګړو له مرو او د Levant په سیمه کې د سیمه ییزو سرحدونو او সার্বভৌমۍ په اړه د روانو شخالصو وروسته راغلې ده.

پداسې حال کې چې ځینې راپورونه د دایمي پاتې کیدو ژمنه د ইসراییلي دفاع وزیر ته attributed کوي، نورې سرچینې Netanyahu د دې بیانیې د اصلي ویونکي په توګه معرفي کوي [1, 3]. د دې سیمو د بیانولو لپاره کارول شوي اصطلاحات د یوې دایمي امنیتي موجودیت او د اشغال شویو ځمکو د پریښودو څخه د انکار ترمنځ توپیر لري [2].

د ইসراییل چارواکو د دې پوځي ځای پریکونو د مودت لپاره کوم ځانګړی مهالند (timeline) وړاندې نه کړی دی. دا ګام وړاندیز کوي چې حکومت د پوځي ځواکونو موجودیت د ګاونډیو سیمو څخه د راتلونکو نفوذونو د предотвра کولو لپاره یوازینۍ ګټوره لاري په توګه ویني [1]. دا ستراتیژي ممکن د پراخې سیمې په اړه د یو جامع د سولې تړون د ترلاسه کولو لپاره ډیپلوماټیکې هڅې پیچلې کړي.

سیمه ییز لوبغاړیو دې خبرونو ته په مختلفو درجو د اندیښنې سره غبرګونه ښودلی. د دې زونونو د ساتلو په اړه ټینګار د څو پخوانیو نړیوالو وړاندیزونو خلاف دی چې د recognized سرحدونو لور ته د بشپړ Israeli withdrawal غوښتنه یې کړې وه [2].

“د ইসراییل ځواکونه به یو ‘security zone’ وساتي او به د اشغال شویو سیمو څخه Neat-withdraw نه کوي”

د لبنان، سوریې او غزې څخه د Neat-withdraw کولو د Netanyahu انکار د سیمې د ثبات لپاره د امریکا په رأس کې د هڅونو لپاره یو لوی ډیپلوماټیک خنډ رامینځه راوړی. د 'security zones' د مفهوم په رسمي کولو سره، ইসراییل په حقیقت کې خپل سرحدونه او پوځي footprint تعریفي کوي، چې احتمالاً د پخوانۍ حالت (status quo ante) ته راستنیدنه ناممکنوي او د ګاونډیو دولتونو او د ایران په ملاتره کېدونکو proxies سره د اوږدمودت شخالصو خطر زیاتوي.