اسدالدین اویسي، د All India Majlis-e-Ittehadul Muslimeen (AIMIM) مشر او د حیدرآباد MP، د Vande Mataram د وفاداري ازمایست لپاره د کارولو په تړاو نیوکې وکړې.
دا جنجال د هند حکومت د ملي نښانو لپاره د فشار او د انفرادي مذهبي او شخصي حقونو د ساتنې ترمنځ د ژورې کړاو په اړه اشاره کوي. د اویسي څرګندینې په اداري یا ټولنیزو امرونو کې د ملي سندرې د ځانګړي تطبیق په اړه دي.
شنبه په Times Now کې یوې مرکې کې، اویسي د ملي سندرې د لوستلو یا رعایت کولو د امر په اړه د争议 په اړه خبرې وکړې [1]. هغه وویل چې که څه هم هغه د دریدو په عمل کې اعتراض ن았ي، خو دا سندره باید د یو гражда د وطن پرستی د اندازه کولو لپاره د وسلې په څیر ونه کارول شي [1].
اویسي وویل: "زه په دریدو کې هیڅ ستونزه няم. زه به ودریږم... مګر..." [1].
سیاسي استازې (MP) خپلې نیوکې د Bharatiya Janata Party (BJP) او Rashtriya Swayamsevak Sangh (RSS) په لور کړې او suggested کړه چې دا امر په خلکو باندې د یوې ځانګړې ایډیالوژیکي چوکاټ د تحميل کوشش دی [2]. هغه وویل چې دا اقدام د مسلمانانو د شخصي حقونو ترڅنګ یو سرپناه او د تابعیت د اساسي قانوني پوهې څخه انحراف دی [2].
اویسي وویل چې ملي سندره باید د درناوي نښه وي، نه د دولت ته د وفادارۍ د ثبوت لپاره یو اجباري keperluan [1]. هغه نور هم ویل چې داسې امرونه ممکن د ملي سرود، Jana Gana Mana، حیثیت کم کړي، ځکه چې تمرکز به د ایډیالوژیکي ازمایستونو لور ته شي [2].
د AIMIM مشر وویل چې وطن پرستی د یو ځانګړي متن د لوستلو په اساس نه، بلکې د هند د قوانینو او اساسي قانون په رعایت کولو سره تعریف کیږي [1].
“"زه په دریدو کې هیڅ ستونزه няم. زه به ودریږم... مګر..."”
دا شخاره د سکولرزم او کلتوري ناسیونالیزم د تقاطع په اړه په هندي سیاست کې یو پراخ tensione منعکسوي. د Vande Mataram د اجباري طبیعت په ننګولو سره، اویسي AIMIM د یوې داسې ډلې په توګه وړاندې کوي چې د اقلیتونو د حقونو دفاع کوونکی دی، په وړاندې د BJP په مشرۍ د حکومت د هغو هڅو چې ملي هویت ته د ځانګړو کلتوري او مذهبي نښانو له لارې یویز شکل ورکړي.
