د پاکستان د پوځ قومندان جنرال عاصم منیر د 21 مای 2026 रोजी [1] د امریکا او ایران ترمنځ د میانجیتوب لپاره تهران ته سفر کړی.
دا ډیپلوماټیک ماموریت په داسې وخت کې ترسره کېږي چې د Hormuz تنگ باندې د زیاتېدونکو کړکېشنو له امله د تېلونو نړیوال لېږدونه له خطر سره مخ دي. څرنګه چې دا تنگ یو حساس بحري ټکی دی، هر ډول نظامي تېزوالی کولی شي په ټوله نړۍ کې د پام وړ اقتصادي ناثاباتۍ رامنځته کړي.
جنرال منیر د دغو دوو هیوادونو ترمنځ د نورو جګړو د مخنیوي لپاره د میانجیتوب رول لوبوي. د دې سفر تمرکز پر کړکېشنو کمولو او د اړیکو د یوېسې چینل پر جوړولو دی ترڅو په سیمه کې د ناڅاپي یا intentional نظامي clash-ونو مخه ونیول شي.
راپورونه ښيي چې د میانجیتوب دا هڅه په ځانګړي ډول د Hormuz تنگ شاوخوا موجوده ناثاباتۍ ته ځانګړې شوې ده. په تهران کې د پاکستان د پوځ د قومندان حضور د دې ښکاره کوي چې هغوی غواړي د سیمه ییزو اړیکو څخه ګټه پورته کړي ترڅو د واشنګټن او تهران ترمنځ اړیکې ثابته کړي.
که څه هم امریکا او ایران له ډېرې مودې راهیسې سختې اړیکې لري، خو د پاکستان په څیر د یوې دریمې سیمه ییزې ځواک مداخلې هدف دا دی چې د خبرو اترو لپاره یو بې طرفه زمینه چمتو کړي. دا اقدام د دې لپاره شوی چې د اوسنیې کړکېشنې تودوخه کمه کړي ترڅو دا وضعیت د یوې پراخې سیمه ییزې بحران ته نمنډی شي.
“جنرال عاصم منیر د 21 مای 2026 रोजी د متحده ایالاتو او ایران ترمنځ د میانجیتوب لپاره تهران ته سفر کړی.”
دا ډیپلوماټیک ګام پاکستان ته په منځنۍ اسیا کې د یو ستراتیژیک منځنک (intermediary) مقام ورکوي. د Hormuz تنگ د ثبات په هڅو کولو سره، پاکستان د یوې نړیوالې اقتصادي زیانمنۍ ځینې کوي او په عین حال کې د غربي ځواکونو او سیمه ییزو لوبارانو ترمنځ خپل جیوپولیټیکي نفوذ زیاتوي.
