د پاکستان د پوځ رئیس، فیلډ مارشل عاصم منیر، د امریکا او ایران ترمنځ د ceasefire (توګزې) تړیکې په ترلاسه کولو کې د مرستې لپاره تهران ته ورسېد [1].

دا لیدنه په داسې حال کې رامنځه کیږي چې د جګړې ګواښونه زیات شوي او د Strait of Hormuz په اړه کړکېچونه لوړ شوي دي. پاکستان د منځنۍ ختیځ د پراخې جګړې د предотвра او سیمه ییزې ارامۍ د ترویج لپاره د غیر رسمي ډیپلوماسۍ د تسهیل کوونکي په توګه عمل کوي [1, 2, 3].

دولتواله چاروکارانو وویل چې دا بیړنی سفر د امریکا له خوا د یوې نوې وړاندیزمنې طرحې په اړه د ایران د غور کولو سره تړاو لري [2]. پاکستان د خپل ځانګړي موقعیت په ګټه کولو سره، د واشینګټن او تهران ترمنځ د لوړ نوسان او ناثاباتۍ په دوره کې د خالي ځای د پوره کولو هدف لري [1, 3].

دا ډیپلوماټیک هڅه د نړیوالو ترانسپورټ او امنیت لپاره په یوه Kritikal وخت کې رامنځه کیږي. په سیمه کې هر ډول کړکېچ کولی شي په مستقیمه توګه پر Strait of Hormuz اغیزه وکړي، چې د نړیوالې تېلو ترانسپورټ لپاره یو حیوي رګ دی [1].

کهچه د امریکا د وړاندیز جزئیات محرمانه پاتې دي، خو د پاکستاني پوځ ښراکه کیدل د سیمې د ثبات لپاره د لوړې کچې هڅو وړاندیز کوي [2, 3]. دا ماموریت د یوې داسې ceasefire (توګزې) پر رامنځته کولو تمرکز کوي چې کولی شي د نظامي جګړې سمدستي ګواښ کم کړي [1, 3].

“پاکستان د منځنۍ ختیځ د پراخې جګړې د предотвра لپاره د غیر رسمي ډیپلوماسۍ د تسهیل کوونکي په توګه عمل کوي.”

د посредیال په توګه د پاکستان رول د لوېستک ځواکونو او سیمه ییزو لوبګرونو ترمنځ د اړیکو په توازن کې د هغه ستراتیژیک اهمیت څرګندوي. که دا مداخله بریالۍ شي، نو کولی شي په Strait of Hormuz کې د بحري بلاک предотвра کړي، چې په contrary کې به د انرژۍ د عرضې د ګډوډۍ له امله نړیوال اقتصادي ټکان رامنځه کیږي.