د بنګلادیش پر وړاندې د دویم ټیسټ د دویمې ورځې په غرمې کې پاکستان ۴ wickets په ۹۶ رنو راغواښتل [1], [2].
دا سقوط پاکستان د میچ په پیل کې په یو خطرناک حالت ته اړولی دی. د بیټینګ ترتیب stabilizing کولو کې پاتې راتلل ممکن بنګلادیش ته دا فرصت ورکړي چې د لوبې tempo کنټرول کړي او په سلسله کې یو dominant لیډ ترلاسه کړي.
د پاکستاني ټیم دا ستونزه د بنګلادیش د منظم بولنګ له حملې څخه نشأت اخيستې. لیدونکي ټیم وتوانید چې د بیټینګ لاین اپ ته نفوذ وکړي، مهمې تېروتنې یې جبري کړې او په منظمو Интерوالونو کې یې wickets اخیستې ترڅو د سکور کچه محدوده کړي [1], [2].
د غرمې په بریک کې، سکور بورډ ۹۶-۴ ښکارېده [1], [2]. دا ارقام د پاکستاني top او middle order د خراب prestasiشن منعکسوي، چې د بنګلادیش د بولرانو د فشار او دقت په وړاندې یې سختۍ ګاللې.
پاکستان اوس د غرمې وروسته په سیشن کې د خپل اینینګ د بیا جوړولو له ننګ سره وړاندې دی. ټیم باید د wickets د تاوان مخنیو کولو لپاره لاره ومومي ترڅو د یو بشپړ سقوط څخه ډډه شي چې ممکن دوی په خورا زیاته کچه شاته پریږدي [1].
“پاکستان د دویمې ورځې په غرمه کې ۴ wickets په ۹۶ رنو راغواښتل”
د ۱۰۰ رنو څخه لاندې د څار domes wickets له لاسه ورکول د منظم بولنګ په وړاندې د پاکستان د بیټینګ ثبات کې یو سیسټماتیک ناکامي ښيي. که پاکستان نشي ریکور کیدلی، دا میچ ممکن د بنګلادیش په ګټه د مومینټم د بدلون نښه وي، چې د پاکستاني لاین اپ هغه کمزورۍ به روښانه کړي چې مقابلان به یې په راتلونکو ننګونو کې ګټه پورته کړي.
