د پاکستان د دفاع وزیر خواجه آصف د سیمې په اړه د امنیت او داخلي نیوکې په اړه یو شمارت عام بیانیې ورکړې [1].
دا څرګندونه په جنوبي اسیا کې د tensione د زیاتوالي یو دوره signal کوي، ځکه چې پاکستان په جنجالي سیمو کې د داخلي مخالفتونو سره مقابله کوي او په عین حال کې چې له هند سره د یو خطرناک اټومي مخامخ کېدو اداره کوي.
د 2026 کال د جون د 14مې په نېټه، آصف په آزاد Jammu and Kashmir کې موقع करणाऱ्या منتقدینو ته خبرداری ورکړ [1]. دا بیانیې د دغه سیمې په اړه د پاکستان د رسمي موقف سره د مخالفتونو د ځوړلو لپاره ورکړې شوې وې [1].
دا فعالیت د دولت د امنیت په اړه د توند rhetoric یو ترتیب تعقیبوي. د 2025 کال د مای د 8مې په نېټه، آصف وویل چې له هند سره د اټومي جګړې امکان یو څرګند او موجوده ګواښ دی [2]. دا ارزیوب هغه امنیتي خطرونه رښيانه کړل چې پاکستان له خپل ګاونډي هیواد څخه سره مخ کیږي [2].
له هند سره د جګړې څخه پرته، آصف په مینځنۍ شرق کې د پاکستان ډیپلوماټیک همتګ ته هم اشاره وکړه. هغه وویل چې پاکستان به Abraham Accords ته نهپیوې شي [3]. دا پریکړه د دغه تړونونو له چوکاټ څخه د هیواد د لیرې کولو لپاره ده [3].
د آصف څرګندونه په مختلفو نړیوالو platformونو کې راپور ورکړل شوي، چې په سیمه کې د ثبات په اړه نړیوال اندیښنې منعکس کوي. د داخلي خبرداریګانو او بهرنیو ګواښونو ترکیب هغه پیچلې امنیتي چاپیریال رښیانه کوي چې د دفاع وزیر پکې فعالیت کوي [1], [2].
“له هند سره اټومي جګړه د یو 'څرګند او موجوده' ګواښ په توګه”
د خواجه آصف د بیانیو دا سلسله د دولتي کنټرول او deterrence د ساتلو لپاره یو څو اړیز ستراتیژیک پلان منعکس کوي. په آزاد Jammu and Kashmir کې د داخلي نیوکې د suppression او له هند څخه د اټومي ګواښ په ټینګار کولو سره، پاکستان د alerta د لوړ حالت signal ورکوي. د Abraham Accords رد کول همدارنګه د مینځنۍ شرق کې د نویو normalization چوکاټونو پر ځای د تقلیدي ډیپلوماټیک همتګونو ته ترجیح ورکولو ته اشاره کوي.
