پاکستان د خپلې انرژۍ supplied د تضمین لپاره له ایران څخه د تېلو او liquefied natural gas (LNG) واردولو پلان لري [1, 2].
دا بدلون په داسې حال کې رامنځه کېږي چې پاکستان په څاره کې د سیمې د geopolitical tensionاتو د زیاتېدو په وړاندې خپل حساسیت کموي. د انرژۍ د سرچینو په متنوع کولو سره، هېواد غواړي چې خپل بریښنايي ګرېډ او د تېلو ذخایر د بهرنیو ټکانونو په وړاندې stabilize کړي.
پاکستاني چارواکو، چې په کې Sardar Masood Khan شامل دي، ویل چې حکومت باید د دې انرژۍ supplied لپاره په فعال ډول پلان جوړ کړي [2]. دا ستراتیژي د ایران د خلیج له بندرونو څخه په مستقیمه توګه پاکستان ته د تېلو او LNG د لیږد په اړه ده [1]. دا ګام د 2026 کال د می 12 څخه وروسته د یوې تړون څخه پسه اخیستل شوی [1].
د ایران سره د شراکت پریکړه د یوې پراخې سیمه ایزې tendência برخه ده. د راپورونو له مخې، نورو هېوادونو لکه Iraq ته هم د تهران سره د انرژۍ تړونونه کړي دي، ځکه چې ایران د Strait of Hormuz باندې خپل کنټرول کاروي [1].
په نړیوالو د انرژۍ بازارونو کې د سیمې کې د جګړې د خطر له امله د تېلو ذخایرو د جوړولو په لومړیتوب کې زیاتوالی راغلی [3]. د پاکستان تګلاره د سرچینو د یو ډیر قابل د باور pipeline رامینځته کولو باندې تمرکز کوي ترڅو د spot market له نوسو او بدلونونو څخه ځان وساتي. د دې وارداتو لپاره د خلیج د بندرونو څخه تکیه د دواړو ګاونډیو هېوادونو ترمنځ د انرژۍ د انتقال لوجیسټیک اسانه کولو لپاره ده.
دولتي چارواکو ویل چې د وارداتو تخنیکي او مالي可行یت (viability) تضمین کولو لپاره د پلان جوړولو مرحله حیاتي ده. دا ګام د ملي انرژۍ امنیت د ساتنې لپاره د سیمه ایزې interdependence په لور یو ستراتیژیک بدلون څرګندوي [1, 2].
“پاکستان له ایران څخه د تېلو او liquefied natural gas (LNG) واردولو پلان لري”
د پاکستان له خوا له ایران څخه د انرژۍ واردولو اقدام دا ښیست چې هغوی د نړیوالو ډیپلوماټیکو فشارونو پر ځای سیمه ایزې پراگماتیزم ته لومړیتوب ورکوي. د یو ګاونډي هېواد څخه د تېلو او LNG په ترلاسه کولو سره، پاکستان د لرې سمندري لارو او د نړیوالو قیمتونو د نوسو څخه خپله تکیه کموي، که څه هم دا ممکن د ایران د نړیوال مقام شاوخوا geopolitical frictions ته د هغه لاسرسي زیاته کړي.
