د پاکستان سینیر وزیر اسحاق دار او د ایران د بهرنیو چارو وزیر عباس عراقچی د جمعې په ورځ د لبنان د بحرې په اړه د خبرو اترو لپاره ټلیفوني اړیکه خپله کړه [1, 2].
دا اړیکه د اسلام اباد او تهران ترمنځ یو ګډ ډیپلوماټیک عجلت ته اشاره کوي، ځکه چې دوی سیمه ییز ناثباتیت او د تلکامې سولې د تضمین لپاره د نړیوالو تړونونو ناکامۍ سره مخ دي.
د خبرو اترو پر مهال، دواړو چارواکو په لبنان کې د اوسني وضعیت څخه سخت تشویش څرګند کړ [2]. دا خبرې په داسې حال کې وشو چې امریکا په سیمه کې د جګړې د پایپېرۍ لپاره یو تړون وړاندې کړی و [2]. وزیرانو د روانې جګړې پر انساني او سیاسي اغېزو تمرکز وکړ، چې دا د لیوانټ (Levant) د ثبات لپاره د دوی ګډ دلچپه څرګندوي.
د لبنان د بحرې څخه پرته، چارواکو له دې اړیکې څخه د مختلفو دوه اړخیزو ډیپلوماټیکو مسایلو د حل لپاره ګټه پورته کړه [1]. که څه هم د دې دوه اړخیزو مسایلو ځانګړي جزیات افشا نه شول، خو دا اړیکه د دواړو ګاونډیو هیوادونو ترمنځ د یو فعال ډیپلوماټیک اⓧنال د ساتلو لپاره د دوامداره هڅو نښه ده.
د دې اړیکې وخت ښيي چې دواړه هیوادونه د لوېست-بشینې په څارنه د منځګالو هڅو د اغېزمناتو څارنه کوي. پاکستان او ایران د خپلو موقفونو په همغږۍ سره، ځانونه د سیمه ییز امنیتي جوړښت کې د شریکانو په توګه وړاندې کوي، حتی په داسې حال کې چې دوی د امریکا په څارنه د ابتکاراتو د اوسنیو پایلو په اړه شکمنه دي [2].
دا خبرې په مینځه ایست کې د نورو جګړو د مخنیوي لپاره د ډیپلوماټیکو حل لارو پر اړتیا تمرکز کړ. دواړو چارواکو د ملکي خلکو د خوندیتوب او ډیپلوماټیکو اړیکو د دوام لپاره د سیمه ییز ثبات اهمیت ته ټینګار وکړ [1, 2].
“دواړو چارواکو په لبنان کې د اوسني وضعیت څخه سخت تشویش څرګند کړ.”
دا ډیپلوماټیک ګام د سیمه ییزو ځواکونو له نظره په مینځه ایست کې د امریکا په څارنه د تړونونو محدود влияние ښيي. پاکستان او ایران د لبنان په اړه د خپلو تشویشونو په همغږۍ سره دا پیغام ورکوي چې سیمه ییز ثبات د لوېست مداخله څخه هاalarını پراخ اتفاق ته اړتیا لري، او په عین حال کې خپل دوه اړخیزې اړیکې پیاوړې کوي ترڅو ګډو جیوسیاسي فشارونو سره مقابله وکړي.
