لومړی وزیر شهباز شریف په دې اونۍ کې د یوې داسې موافقې اعلان وکړ چې د امریکا او ایران ترمنځ نظامي عملیات سمدستي او دایمي ډول پای ته ورسوي [2].
دا تړون د منځني خاورو په ثبات کې د یوې احتمالي بدلون نښه ده، ځکه چې یې هدف د زیاتېدونکو نظامي ټکرونو توقف او د制재و د لګولېدلو او د ایران د Đôngخلاو شویو شتمنیو د آزادولو له لارې سیمه ییز امنیت بحالول دي [1, 3].
پاکستان په دې خبرو کې د اصلي посредیونکي په توګه عمل کړ او د تهران او واشنګټن ترمنځ د وړاندیزونو د تبادلې تسهیل یې وکړ چې د 2026 کال په مای کې پیل شوي وو [1]. ډیپلوماټیک meetings په Switzerland کې ترسره شول، چیرې چې قطر د دواړو ځواکونو ترمنځ د خالي ځای د ډکولو لپاره د شریک посредیونکي په توګه کار وکړ [3].
سره له دې چې له اسلام اباد څخه اعلان شوی، خو د تړون د نهایتي کېدو په اړه راپورونه توپیر لري. قطر او پاکستان ویل چې خبرو ته سره له دې چې پیل یې سخت و، خو «وهڅوونکی پرمختګ» یې کړی [3]. خو د 18 مای 2026 په تاریخ د Al Jazeera تحلیل وړاندیز کړی چې د امریکا او ایران ترمنځ د tensione زیاتوالي له امله د پاکستان посредیت له محدودیتونو سره وړاندې شوی [1].
چین د دې پرمختګ هرکلی کړی او د پاکستاني حکومت د посредیتي هڅو ستاینه یې کړې [3]. وړاندیز شوی چوکاټ په سیمه کې د نظامي رنځونو کمولو ته تمرکز کوي، په ځانګړې توګه د Strait of Hormuz او د لبنان او Israel په اړه د جګړو په اړه [3].
لومړی وزیر شهباز شریف ویل چې دا تړون د سولې لپاره یو پلان وړاندې کوي [2]. د شتمنیو د بېرته ترلاسه کولو دقیق ډول او د制재و د لګولېدلو مهالواره پلان لا هم د بحثونو مرکزي ټکي دي، پداسې حال کې چې دواړه هیوادونه د تطبیق په لور حرکت کوي.
“"لومړی وزیر شهباز شریف په دې اونۍ کې د یوې موافقې او د نظامي عملیاتو د سمدستي او دایمي توقف اعلان وکړ."”
د پاکستان او قطر د посредیونکو په توګه ګډون د منځني خاورو کې د بشپړې جګړې د предотвра لپاره د سیمه ییزې ډیپلوماسۍ په لور یو بدلون ښيي. خو د لومړي وزیر د اعلان او خپلواک تحلیلونو ترمنځ تناقض وړاندیز کوي چې که څه هم ceasefire ممکن وي، مګر ژورې جوړښتیزې ستونزې — لکه د شتمنیو د آزادولو قانوني میکانیزم او د امریکا د制재و لیرول — شاید لا تر اوسه په بشپړ ډول نه وي حل شوي.
