لومړی وزیر شهباز شریف د اسلام اباد تفاهمي یادښت (Memorandum of Understanding) ته لاسلیک کړ ترڅو پاکستان د امریکا او ایران ترمنځ د سولې د تړون لپاره د یو посредیاونکي په توګه ځای پر ځای کړي [1].
دا ډیپلوماټیک ګام ځکه مهم دی چې دا د نړۍ د یو له تر ټولو ناثابته geopolitical کړنډو څخه د یو کورډور د ثبات لپاره هڅه کوي. پاکستان د تضمین کونکي په توګه د داسې یو رسمي تړون تسهیلولو کوشش کوي چې کولی شي د واشنګټن او تهران ترمنځ د مستقیمې جګړې خطر کم کړي.
دا تړون په څو مهمو سیمه ییزو اهدافو تمرکز کوي. له دې څخه اصلي هدف د هغو tensione هاغو کمول دي چې تاریخي ډول یې د نړیوال انرژۍ امنیت ګواښलेली دی [2]. د دې посредیت یو مرکزي هدف د هرمز تنگو (Strait of Hormuz) د بیا خلاصولو کې مرسته کول دي، چې د نړیوالو تېلو د cargoes لپاره یو حیاتي بحري نقطه ده [2].
شریف په اسلام اباد کې دغه سند ته لاسلیک کړ، چې دا د پاکستان په بهرنۍ پالیسۍ کې د فعال посредیت په لور یو ستراتیژیک بدلون ښيي [1]. دا ګام د دې غوښتنې په اړه اشاره کوي چې پاکستان له غربي ځواکونو او سیمه ییزو لوبغاړو سره خپل ځانګړی اړیکې د یوې تلپاتې د سولې چوکاټ رامینځته کولو لپاره وکاروي [2].
که څه هم د یادښت ځانګړي شرایط د посредیت پر پروسې تمرکز کوي، خو دا مبادرة د نړیوال تجارت د ګډوډو کولو څخه د سیمه ییز ناثاباتۍ د مخنیوي لپاره یو پراخ کوشش ښيي. د تضمین کونکي رول کې ډیپلوماټیک نظارت شامل دی ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې امریکا او ایران دواړه د موافقت شویو شرایطو پابندی کوي [1].
دا ډیپلوماټیکه اړیکه په داسې وخت کې کیږي چې سیمه ییز tensione لوړ پاتې دي. د اسلام اباد MoU د پاکستان لپاره د یوې رسمي میکانیزم په توګه کار کوي ترڅو دواړه خواوې په یو منظمDialogue کې ښکاره کړي چې هدف یې اوږد مهاله ثبات وي [1].
“پاکستان د داسې یو رسمي تړون تسهیلولو کوشش کوي چې کولی شي د واشنګټن او تهران ترمنځ د مستقیمې جګړې خطر کم کړي.”
د پاکستان د یو посредیاونکي په توګه څرګندوالی د خپل geopolitical نفوذ او اقتصادي ثبات زیاتولو لپاره یو ستراتیژیک کوشش منعکسوي. د امریکا او ایران د تړون لپاره د تضمین کونکي په توګه د ځان وړاندې کولو په Procuration، اسلام اباد غواړي د هرمز تنگو په بحري ناثاباتۍ کې حل پیدا کړي، چې مستقیم تاثیرونه یې پر نړیوالو د انرژۍ قیمتونو او د shipping امنیت باندې لري. که دا رول بریالی شي، پاکستان کولی شي له یوې سیمه ییزې لوبغاړې څخه د غرب او مینځني شرق ترمنځ په یو مهم ډیپلوماټیک پله بدل شي.
