د پاکستان د پوځ د تجهیزاتو رئیس او د دفاعي ځواکونو قومندان، فیلډ مارشل عاصم منیر، د متحده ایالاتو او ایران ترمنځ د посредانۍ لهجه اخلي.
دا ډیپلوماټیک کوشش په هغه وخت کې خورا مهم دی چې پاکستان د یوې بې طرفه سیمه ییزې посредانې په توګه ځان وړاندې کوي ترڅو د نوي جګړې مخنیوی وشي. د دې посредانۍ هدف د یوې پایداره ceasefire (توقف ceasefire) ترلاسه کول او په یو ناڅاڅلي سیمه کې د کړکې کچه ټیټه کول دي.
منیر د کړکې د کمولو په اړه د بحث a لپاره د 2026 کال په می میاشت کې تهران ته یو rasmi سفر وکړ [1]. د دې سفر په اړه راپورونه د 2026 کال د می په 22 کې څرګند شول [1]، چې پکې د دوو لویو ځواکونو ترمنځ د اړیکو په تسهیل کې د پاکستان رول باندې ټینګار شوی دی. دا سفر د مینځ Oriente (Middle East) د ثبات لپاره د یوې پراخې سولې د چوکاټ د رامینځته کولو د هڅو برخه ده.
لکه څنګه چې منیر د واشنګټن او تهرانو ترمنځ پیچلې اړیکې مدیریتوي، د هغه د رول نړیواله پیژندنه زیاتیږي. خو د دې посредانۍ په اړه د متحده ایالاتو ځوابونه بېلابېل پاتې دي. ځینې راپورونه ښيي چې ولسمشر Trump د خبرو مذاکراتو کې د منیر د کار ستاینه کړې ده. نور راپورونه وړاندیز کوي چې واشنګټن د بحران په حل کې د پاکستان د رول په اړه ځوابونه غواړي او دې هڅو ته د سیمه ییز توازن یو خطرناک اقدام بولي.
د پاکستان ستراتیژي د امریکا او ایران دواړو سره د اړیکو د ساتلو لپاره د خپل ځانګړي موقعیت څخه ګټه اخیستل دي. د ډیپلوماسۍ د یوې پل لارې په توګه، د پاکستان پوځي رهبري کول هڅه کوي چې د یوې پراخې جګړې خطر کم کړي. اوسنی چوکاټ د ceasefire (توقف ceasefire) پر سمدستي شرایطو او د اوږد مهاله ثبات پر اقداماتو تمرکز کوي ترڅو د نورو کړکې او زیاتوالي مخنیوی شي.
“پاکستان ځان د یوې بې طرفه سیمه ییزې посредانې په توګه وړاندې کوي.”
د امریکا او ایران ترمنځ د پاکستان د اصلي посредانې په توګه ظهور د سیمه ییزې ځواکونو په ډینامیکونو کې یو بدلون ښيي. د دوو ضد سپر-ځواکونو ترمنځ د خپلو پوځي مشرانو له لارې د اړیکو په رامینځته کولو سره، اسلام اباد هڅه کوي چې په نړیواله کچه خپل ستراتیژیک اهمیت زیات کړي، په عین حال کې چې د هرې خوا د خپګاندولو احتمالي خطر مدیریت کوي.
