یو پلر د دې په اړه فکر کوي چې ایا د خپل اولاد ته ورکړل شوې د 夏季 کوټۍ لپاره په کال کې ۱۰،۰۰۰ ډالره [1] د ساتنې او مالیاتو لپاره ورکړي.

دا وضعیت د سمدستي ملاتړ предоставولو او د وارثانو ترمنځ د اوږدمودت برابرۍ ساتلو ترمنځ پیچلې مالي کړاوي څرګندوي. څرنګه چې ملکیت لا دمخه د اولاد په نوم دی، نو پلر باید پریکړه وکړي چې د دې لګښتونو پوره کول یو ډالۍ ده یا مالي بار.

د ملکیت د ساتنې او مالیاتو لپاره کلنی لګښت ۱۰،۰۰۰ ډالره دی [1]. پلر دا تکراري لګښت د کورنۍ د میراث د راتلونکي وېش سره پرتله کوي. د راپورونو له مخې، راتلونکی میراث به د دوو اولادونو ترمنځ په مساواته وویشل شي [1].

دا حالت د هر یو اولاد ته د انتقال شوي مجموعي دولت کې یو احتمالي ناسم توازن رامنځته کوي. که پلر د څو کلونو لپاره کلنی ساتنه پوره کړي، نو هغه اولاد چې کوټۍ مالک ده، د خپل بل rằng sibling په پرتله یو لوی مالي ګټه ترلاسه کوي. دا ګټه د پاتې میراث د ۵۰/۵۰ وېش [1] سربېره ده.

دا پریکړه د وخت په تېرېدو سره د مالیاتو او ساتنې د累جه‌وي لګښت محاسبه کولو ته اړتیا لري. پلر باید determine کړي چې ایا د کوټۍ قیمت او د هغې د ساتنې لګښت باید د عدالت څخه ډاډ ترلاسه کولو لپاره د اولاد د میراث له برخې څخه کم شي.

مالي مشاوران اکثراً وړاندیز کوي چې د کورنۍ د جګړو څخه د ډاډمن کیدو لپاره داسې ترتیبات باید په لیکلی ډول ثبت شي. پرته له یوې واضح موافقتنامې څخه، د کلنیو لګښتونو تادیه ممکن د میراث د وړاندیز پر ځای د یوې غیر قابل واپسی ډالۍ په توګه وګڼل شي.

“د ملکیت د ساتنې او مالیاتو لپاره کلنی لګښت ۱۰،۰۰۰ ډالره دی.”

دا سناریو د 'د نسلونو ترمنځ د دولت انتقال' کړاو څرګندوي، چیرې چې د یو ملکیت د ساتنې سمدستي لګښتونه کولی شي د راتلونکي میراث د پلان شوې برابرۍ ته تاوان ورسوي. کله چې یو پلر د یو اولاد ملکیت لپاره سبسایډي ورکوي، دا په اصل کې یو غیر نقد ډالۍ رامنځته کوي چې ممکن د نورو اولادونو د میراث لپاره د یوې компенсаټور تعدیل اړتیا ولري ترڅو په رښتینې توګه ۵۰/۵۰ مساوات وساتل شي.