سیر پاول مککارټني (Sir Paul McCartney) وویل چې هغه د خپل ژوند کې د عادي حالت د ساتلو لپاره د مروجه 'سیلفي' یا د مینوونکو سره د عکسونو اخیستلو څخه ډډه کوي.
دا موقف په داسې عصر کې چې د مشهورانو سره د لیدنو ډیجیټل اسناد په ټولنیزو شبکاوو کې یو لوی ارزښت لري، د نړیوالې شهرت او شخصي プرايوسی (privacy) ترمنځ کړکېچ ته اشاره کوي.
په لندن کې د Goalhanger Studios یوې پوډکاسټ پرغتون کې، د Beatles پخواني بیسست نواز او سولو هنرمانه د مینوونکو د دې عام ريوال (ritual) په اړه د خپل reluctance یا ناستایщо کېدو دلیل بیان کړ [5]. مککارټني وویل چې هغه نه غواړي د عکسونو لپاره پوز ورکوي او د یو "بندر" (monkey) احساس وکړي [3, 6]. هغه وویل: "زه یوازې غواړم چې یو ډول عادي حالت وساتم" [1].
مککارټني په دې فرصت کې د عصري ټولنیزو رسنیو د شهرت په اړه خپله خپګان هم څرګند کړ. هغه په ځانګړي ډول د ډیجیټل creators د زیاتوالي په اړه وویل: "زه نه پوهیږم چې ولې انفلوئنسر (influencers) مشهور دي" [2]. د دې موسیقاره څرګندونونه په هنر کې د دودي لاسته راOpenGLاتو او د هغه الګوریتمیک لیدونکي (algorithmic visibility) ترمنځ یو خالي ځای ښیي چې نن سبا مشهوریت تعریفوي.
د دې غوښتنو په ردولو سره، مککارټني یو داسې سرحد ساتي چې د هغه عامه شخصیت او شخصي هویت جلا kept. هغه وویل چې د لیدنو لپاره د ډیجیټل ثبوتونو پرله پسې غوښتنه د انسان د ارزښت کمولو (dehumanization) احساس ته لاره جوړوي. دا کړنلاره له ډیری عصري هنرمندانو سره متفاوت ده چې د مینوونکو له تعاملاتو څخه د آنلاین Engagement او د برانډ وفادارتوب د لوړولو لپاره ګټه اخیستل.
د خپلې مسلکيت په اوږدو کې، مککارټني د عامه څیړنو او لاسرسۍ د مختلفو کچو سره مقابله کړې ده. د سیلفي کلتور څخه د هغه اوسنی انکار د هغو فشارونو وړاندې یو پراخ کوشش دی چې د ۲۴ ساعته ډیجیټل دورې په جریان کې عامه شخصیتونو ته د تلپاتې لاسرسۍ غوښتنه کوي.
“"زه نه غواړم چې د هغه بندر احساس وکړ."”
د مککارټني د سیلفي کلتور رد کول د 'تجربې اقتصاد' (experience economy) ردول دي، چیرې چې د یو مشهور کس سره د لیدنې ارزښت په ټولنیزو رسنیو کې د شریکولو وړتیا (shareability) په اساس اندازه کیږي. د دې عمل د 'بشري ارزښت کمولو' په توګه تعریفول دا ښیي چې د یو تنظیم شوي عامه عکس د ساتلو رواني لګښت د مینوونکو د خوښۍ څخه ډیر زیات دی.
