د Филиپین په جنوب کې یو ښاروال د Air Force له هلیکوپټرونو څخه غوښتنه کوي چې د زلزلې له امله د رامنځه blevetلو ځمکنیو څېشانو له امله изоли شویو ټولنو ته خوراکي توکي ورسوي [1].
دا غوښتنه د disasters response کې یو kritikal خلا په ګوته کوي چېرته چې ځمکنی ترانسپورت ناممکن دی. پرته له سمدني هوایي مداخلې څخه، په لیره سیمو کې زرګونه اوسېدونکي د سختو خوراکي توکو کمښت سره مخ دي، ځکه چې د خاورو او ډبرې تالونه د دوی د کليونو ته د لاسرسۍ یوازیني لارې تړلې دي [1].
زلزلې په ټوله سیمه کې پراخ تخریبونه رامنځه کړل، چې د ژوند او पायाڼو لوی تاوان یې اخیست. د تلفاتونو په اړه راپورونه توپیر لري، ځینې سرچینې وايي چې لږترلږه 35 کسان مړه شوي [3]، پداسې شینې نورې سرچینې وايي چې د مړو شمېر 46 ته رسیدلی [1]. سربېره پر دې، 38 کسان لا تر اوسه ورک دي [1].
ځایي چاروکارانو وویل چې ځمکنیو څېشانو یو لوجستیکي بدسېره حالت رامنځه کړی دی. د Филиپین د جنوبي سیمو سخت جغرافي جوړښت دا ټولنې د seismic activity په وړاندې ډېرې حساسې کوي، چې ډېری وختونه د بحران panahon کې دوی په بشپړه توګه له ښاري مرکزونو څخه جدا کوي [1].
ښاروال وویل چې لومړیتیا په دې نرسو سیمو کې دHunger مخنیوی دی. Philippine Air Force یوازینۍ اداره ده چې د تړلو لارو څخه تېرېدو او اغېزمنو شویو خلکو ته د اړیکو توکي په مستقیم ډول رسولو وړتیا لري [1].
سره له دې چې د disaster drills credited دي چې د لومړنیو لړزانو panahon کې یې د نورو تلفاتونو مخه نیولې [1]، خو د زلزلې ثانوي اغېزې لا هم د ژونډۍ پاتې شویو کسانو ژوند ته ګواښ جوړوي. اوسنی تمرکز له سمدني ژغورنې څخه د هغو کسانو د ژوند ساتنې ته بدل شوی چې د disaster د جغرافي حالت له امله trapped شوي دي [1].
“ښاروال د Air Force له هلیکوپټرونو څخه غوښتنه کوي چې د زلزلې له امله د رامنځه blevetلو ځمکنیو څېشانو له امله изоли شویو ټولنو ته خوراکي توکي ورسوي.”
دا وضعیت په Филиپین کې د disaster management کې د 'last mile' ننګونه په ګوته کوي. که څه هم ښاري مرکزونه ممکن قوي emergency protocols ولري، خو د لیرې غرینې سیمو لپاره د ترانسپورت د یوې واحدې وسیلې (هلیکوپټرونو) reliance، د seismic events panahon کې د humanitarian aid رسولو کې یو خطرناک bottleneck رامنځته کوي.
