پریمینستر Narendra Modi د ۱۹۷۵ کال د وضعیت اعلان (Emergency) کلیزه د هند لپاره د یوې تيارې څپرکي په توصیف کولو سره ومنډه.

دا یادول د ډیموکراسیکو بنسټونو د نازکۍ او د authoritarian زیاتوالي په وړاندې د اساسي قانون د ساتنې اهمیت ته اشاره کوي.

Modi دې پېښې ته د "د اساسي قانون د قتل ورځ" [1] اشاره وکړه. هغه د هغو کسانو ستاینه وکړه چې د وضعیت اعلان سره یې مخالفت کړ او د ملکي ازادیو د تعلیق پر وړاندې یې مقاومت وکړ. وضعیت اعلان (Emergency) په رسمي ډول د ۱۹۷۵ کال د جون ۲۵ څخه تطبیق شوی و [1].

له وضعیت اعلان د پیلاو څخه ۵۰ کالونه تېر شوي دي [2]. پریمینستر وویل چې دا کلیزه د آزادۍ لپاره د مبارزو او د هند د خلکو د استقامت په اړه د فکر کولو وخت دی. هغه граждаوو ته یې ئې غوښتنه وکړه چې د ډیموکراسۍ او د اساسي قانون لخوا تضمین شویو حقونو په ساتنه کې ویښ پاتې شي [1].

د Modi څرګندې د مقاومت پر تاریخي روایت ټکی کوي. هغه د هغو کسانو د رول په اړه خبرې وکړې چې په هغه دوره کې د دولت پر وړاندې یې مبارزه وکړه ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې داسې دوره د هیواد په تاریخ کې بیا تکرار نشي [1].

“"د اساسي قانون د قتل ورځ"”

د ۱۹۷۵ کال د وضعیت اعلان د ۵۰ کلیزې پر مهال د 'د اساسي قانون د قتل ورځې' په توګه وړاندې کول، پریمینستر Modi یو داسې سیاسي روایت پیاوړی کوي چې د هغه د ادارې حکومتول د وضعیت اعلان د دورې سره پرتله کوي. دا rhetoric د اوسني حکومت هویت د ډیموکراسیکو ارزښتونو دفاع سره تړوي او په عین حال کې رایې ورکوونکو ته د مرکزي quyền د احتمالي پایلو یادونه کوي.