د جمعې ماښام ته په New York City کې د تندرلې تېرېدو څخه وروسته په مانهتن کې یوه رنګینه پلوه جوړه شوه [1].
د دې پدیده پام د اوسېدونکو او لیدونکو جذب کړ، ځکه چې دا大气ي پدیده د نړۍ د تر ټولو ګڼې اوسیدونکو ښاري مرکزونو څخه په یو کې رامنځه شوه. داسې لیدنې اکثراً د شمالي ختیځې ساحلې سیمو د هوا د ناڅاپي بدلونونو د بصري نښېدونکي معیار په توګه کار کوي.
دا رنګینه پلوه د ښار د اسماني کرښې (skyline) په اوږبې باندې خپره شوه، چې له midtown څخه تر lower Manhattan پورې لیدل کېده [1, 2]. دا بصري نمایش هغه وخت رامنځه شو کله چې تندرلې د باران او لمر د وړیکو د یو ځانګړي ترکیب تولید کړ [1, 2]. د دې عناصرMutual interaction یا تعامل ته دې възможноیت ورکړ چې رڼا د اوبو د څاڅکو له لارې انعکاس او انکسار ومومي، چې په دې برخه (borough) کې یې یو څو رنګیز قوس رامینځته کړ.
سیمې ته لیدونکو د طوفان له ختمېدو سره د دې پدیدې ریکارډونه نیول. دا پدیده د جمعې ماښام د هوا د تلاطم څخه وروسته د ارامۍ یو لنډ شال وړاندې کړ [1]. که څه هم رنګینې پلوي د باران وروسته عامې وي، خو د مانهتن په منظره کې د دې ځانګړي قوس کچه یې د ټولنې لپاره په یو څرګنده پدیده بدل کړ [2].
په سیمه کې د هوا نمونې ډېره ځله د سخت باران او روښانه اسمان ترمنځ داسې ناڅاپي بدلونونه رامنځه کوي. د جمعې ماښام د طوفان وخت د لمر له هغه دقیقې زاویې سره سمون وموند چې د ښار د معماري څخه په وړاندې د یوې لیدل کېدونکې رنګینې پلوې د جوړولو لپاره اړینه وه [1, 2].
“د جمعې ماښام ته په New York City کې د تندرلې تېرېدو څخه وروسته په مانهتن کې یوه رنګینه پلوه جوړه شوه.”
د مانهتن په څېر په یو لوی متروپولیټن مرکز کې د رنګینې پلوې څرگندېدل د ښاري جغرافیې او大气ي ساینس تقاطع ته اشاره کوي. څرنګه چې د ښار لوړې معماري یو ځانګړی پس منظر رامینځته کوي، نو داسې پدیدې ډېره ځله د عامو خلکو لخوا ریکارډ کېږي، چې دا ښيي څنګه سیمه ییز د هوا نمونې په ګڼو اوسیدونکو سیمو کې پراخ بصري پدیدې رامنځته کولی شي.
