برېتانوي سندرغاړي Rod Stewart د ۲۰۲۶ کال د جون ۲۱ په نیټه په Utah کې خپل کنسرت په ځوړنده توقف کړ [2]، ځکه چې هغه د سټیج پر مهال د بې هوښۍ څو closeness ته رسیدلی و.
دا پېښه د възسره د هنرمندانو لپاره د کنسرتونو د ګرځېدو فزیکي فشارونه او د ژوندۍ transmisson پر مهال د خوندیتیا د ساتنې لپاره دTMedic interventions اړتیاګانې څرګندوي.
Stewart چې ۸۱ کلن دی [1]، په West Valley City کې د Utah First Credit Union Amphitheatre کې اجرا کوله. د کنسرت پر مهال، سندرغاړي د سر ګرځېدو او بې هوښۍ احساس وکړ چې د موسیقۍ د توقف سبب وګرځید. هغه بیا د شو د دوام لپاره د ریکاوری په purpose د اکسیجن ټانک څخه ګټه پورته کړه.
راپورونه ښيي چې دا طبي حالت د انفلونزیا او د تنفسي سیسټم د پورته برخې د شدید انفکشن له امله رامنځته شوی و. دې حالتونو د سندرغاړي لپاره د اجرای پر مهال د تنفس ستونزې او سر ګرځېدو سبب شول.
په امریکا د Utah ایالت کې د دې ځای په جریان کې، سندرغاړي د خپل تنفس د ثبات لپاره د یومودي لپاره خپل غږیز فعالیتونهe توقف کړل. د اضافي اکسیجن کارول هغه ته позволи شول چې د کنسرت په منځ کې د خپل انفکشن نښې مدیریت کړي.
Stewart د rock او pop موسیقۍ د تر ټولو دوامدار شخصیتونو څخه یو په توګه خپله キャریر (career) ته دوام ورکړی دی. خو د ژوندۍ اجرای پر مهال د طبي تجهیزاتو اړتیا د ناروغۍ پر مهال د اجرای خطرونه په ځانګړي ډول د اټه مې کالو هنرمندانو لپاره په ډاګه کوي.
“Rod Stewart د ۲۰۲۶ کال د جون ۲۱ په نیټه په Utah کې خپل کنسرت په ځوړنده توقف کړ، وروسته له هغه چې هغه د سټیج پر مهال نږدې و چې بې هوښه شي.”
دا پېښه د مسنانو د پاتکاري (geriatric care) او د تفریح Industrie ترمنځ د زیاتېدونکي تړاو څرګندونه کوي. لکه څنګه چې افسانوي هنرمندان په خپلو ۸۰ کلونو کې هم کنسرتونه کوي، د طبي ملاتړ integration، لکه اضافي اکسیجن، د تنفسي انفکشنونو او د عمر اړوند کمزورۍ د خطرونو کمولو لپاره یو اړین احتیاط ګرځي.
