د Royal Opera House یو ویډیو خپره کړې چې په کې Natalia Osipova او Carlos Acosta د Giselle بالیټ څخه د Act II pas de deux وړاندیز کوي [1].
دا وړاندیز په عصري کلاسیکي نڅا باندې د رومانټیک بالیټ دوامداره اغېزه په ګڼه کوي. په لندن کې د The Royal Ballet د اصلي نڅاګرو له لارې، دا تولید ښیې چې څنګه د 19 کم century کورګرافي لا هم د اوسني وخت د لیدونکو لپاره اغېزمنه ده.
Giselle пърومراتب په 1841 کې [1] په پیریس کې د Salle Le Peletier کې وړاندې شوه [1]. دا اثر د 180 څخه ډېرو کلونو لپاره د کلاسیک رپیرټوار یو بنسټیز رکن پاتې شوی دی [1]. د وړاندیز شوې برخه په Act II pas de deux تمرکز کوي، چې یو داسې ترتیب دی چې د خپل روحاني کیفیت او د اصلي نڅاګرو لپاره د تخنیکي اړمندیو له امله پیژندل کېږي.
Natalia Osipova او Carlos Acosta، چې دواړه د The Royal Ballet اصلي نڅاګر دي، په دې وړاندیز کې رهبری کوي. دا جوړي د مینې تلپاتې موضوع په نښه کوي چې د دې بالیټ کیسه تعریفوي. دا تولید د هنر د دوام باندې ټینګار کوي او د پیریس اصلي وړاندیز د لندن کمپنۍ له اوسنیو معیارونو سره تړوي.
د Royal Opera House د دې اثر د تلپاتې شهرت په celebraation لپاره دا ویډیو شریکه کړه [1]. دا وړاندیز د هغه تخنیکي دقت ته یو شاهد دی چې د داسې یو اثر د اصالت ساتلو لپاره اړین دی چې د نڅا په تیورۍ او د اجرا سټایل کې نږدې دوه پیړۍ evolution تېر کړی دی.
“Giselle пърومراتب په 1841 کې وړاندې شوه”
د The Royal Ballet په څېر د لویو ادارو لخوا د Giselle دوامداره ترویج د تاریخي خالصت د ساتلو او د عصري لیدونکو لپاره د کلاسیکو اثرو د تطبیق ترمنځ کړکېچ ښیې. د Act II pas de deux باندې د تمرکز په meioانه، کمپنۍ پر تخنیکي مهارت او احساساتي کیسې کولو ټینګار کوي چې د 1840 لسمو کلونو یو اثر ته اجازه ورکوي چې نن هم په تجارتي او هنري ډول ګټور پاتې شي.
