د امریکا د بهرنیو چارو وزیر مارکو روبیو وویل چې متحده ایالات ایران ته هیڅ ډول funds (فنډونه) نه دي لیږدلي او نه هم داسې کوم اقدام تایید کړی دی [1].
دا څرګندونه د هستяي تړونونو او نړیوالو sanctions (سنکشنونو) په اړه د روانو خبرو اترو په جریان کې شوې دي. د فنډونو د خوشې کولو رد کول د ایران د هستяي اهدافو د curbing (محدودولو) او د نړیوالو امنیتي معیارونو سره د مطابقت ډاډمنولو لپاره په ډیپلوماټیکو هڅو کې د یوې مهمې فشار نکټې په توګه کار کوي.
د ۲۰۲۶ کال د مای ۲۲ نیټې ته په روم، ایټالیا کې په خبرو کې [1]، روبیو د مالي اسانتیاوو د وضعیت په اړه خبرې وکړې. هغه روښانه کړه چې ادارې د اوسنیو خبرو اترو د برخې په توګه د ایران حکومت ته هیڅ ډول مالي امتیازات نه دي ورکړي [1].
روبیو وویل: "تر اوسه موږ ایران ته هیڅ پیسې نه دي لیږدلې او موږ په دې اړه موافقت هم نه کړی دی" [1].
وزیر وویل چې که څه هم ډیپلوماټیکې لارې پرانیستې دي، خو د امریکا حکومت اصلي اهداف لا تر اوسه ترلاسه نه دي شوي. هغه اشاره وکړه چې په خبرو اترو کې ځینې پرمختګ شوی دی، مګر جامع اهداف لا هم پاتې دي [1].
روبیو وویل: "موږ په خبرو اترو کې ځینې پرمختګ ګورو، مګر هدف لا تر اوسه ترلاسه نه دی شوی" [1].
ایټالیا ته دې سفر امریکا ته دا فرصت ورکړ چې د sanctions (سنکشنونو) په اړه خپل موقف یو ځل بیا تایید کړي. د فنډونو د لیږد په عامه توګه ردولو سره، اداره دا signal (اشاره) ورکوي چې مالي تخفیفونه یوازې د هستяي خبرو اترو کې د ځانګړو او تصدیق شویو پړاوونو ترلاسه کولو ته تړلی دي [1].
د روبیو څرګندونې د محتاط Engagement (مشارکیت) یوه ستراتیژي په ګوته کوي، چې پکې د ډیپلوماټیکې حل لارې pursuit (پسره) او اقتصادي فشار ته سخت adherence (پایبندي) یو بل سره توازن کوي. امریکا ادعا کوي چې د sanctions (سنکشنونو) لیرې کول یا د منجمدو assets (اثاثو) خوشې کول یوازې د ایران په هستяي چلند کې د یوې بنسټیزې بدلون ته اړین دي [1].
“تر اوسه موږ ایران ته هیڅ پیسې نه دي لیږدلې او موږ په دې اړه موافقت هم نه کړی دی”
امریکا د منجمدو assets (اثاثو) د خوشې کولو یا د فنډونو د لیږد په ردولو سره د مالي فشار یو سخت چلند غوره کوي ترڅو Concrete (کونکرټه) امتیازات ترلاسه کړي. دا ښیي چې اداره اقتصادي فشار د خپل تر ټولو اغیزمن وسیلې په توګه ګڼي ترڅو ایران بیرو {nuclear framework} (هستяي چوکاټ) ته اړ کړي، او نورو نړیوالو شریکانو ته دا signal (اشاره) ورکوي چې امریکا به پرته له تصدیق شویو پایلو څخه په بیړه کوم تړون ته نه ځي.
