سینیټر مارکو روبیو (R-Fla.) وویل چې متحده ایالات به ایران ته د制裁ونو تخفیف نه ورکوي او نه هم د Strait of Hormuz باندې د ایران کنترول مني [1, 2].
دا موقف د تهرانو په وړاندې یو سخت چلند ښيي او ټینګار کوي چې اقتصادي فشار او د بحري لارو کنترول د ایران د امتیازاتو ترلاسه کولو لپاره اړین وسایل دي. د دې تنگه لار د بیا خلاصولو د ځانګړو غوښتنو سره په تړاو، امریکا په یوې مهمې نړیوالې shipping lane کې خپله جيوپولیتیکي برلاسي ساتلو ته 의해منه ده [1, 5].
روبیو دا څرګندونې د State Department د بودیجې د غوښتنې په اړه د سینیټ د کمېټې په یوه اورینګه کې وکړې [1, 3]. هغه وویل چې د制裁ونو اوسنی پالیسي باید پاتې شي ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې امریکا په سیمه کې خپل ستراتیژیکه ګټه له لاسه نه ورکوي [1, 2].
روبیو وویل: "متحده ایالات به ایران ته هیڅ ډول د制裁ونو تخفیف نه ورکوي" [2].
سینیټر نور هم د عمان او ایران ترمنځ موقع د اوبو د لارې ستراتیژیک اهمیت ته اشاره وکړه. هغه وویل چې امریکا به ایران ته اجازه نه ورکوي چې د دې تېروارۍ باندې خپل کنترول وساتي، کوم چې د نړیوالو تېلو ترانزېټ لپاره حیاتي ده [1, 3].
روبیو وویل: "موږ به د Strait of Hormuz باندې د ایران کنترول نه ومنو" [1].
روبیو همدارنګه د تنگې لارې فزیکي لاسرسي یې له ډیپلوماټیکو پایلو سره تړاوه. هغه وویل چې امریکا به دا تنگه لار د یوې فشار ټکي په توګه تړلې وساتي ترڅو تهرانو د امریکایي لور ځانګړې غوښتنې پوره کړي [3].
روبیو وویل: "موږ به تنگه لاره هغه وخت پورې بېرته نه خلاصولو ترڅو چې ایران زموږ غوښتنې پوره نکړي" [3].
پداسې حال کې چې روبیو باور لري چې دا فشار به پایلې ورکړي، ځینې تحلیلګران وړاندیز کوي چې ایران شاید د امریکا غوښتنو ته پام نیول کې唔ښي او د اوبو د دې لارې کنترول په اسانۍ نه پریږدي [5].
“"متحده ایالات به ایران ته هیڅ ډول د制裁ونو تخفیف نه ورکوي,"”
امریکا د 'maximum pressure' ستراتیژي غوره کوي چې اقتصادي制裁ونه د بحري تنگو لارو تاکتیکي کنترول سره یوځای کوي. د Strait of Hormuz د یوې مذهبي یا تړاوکې ټکې په توګه کارولو سره، امریکا هڅه کوي چې د紧张ۍ لګښت تهرانو ته واړوي، ګرچه دا کار د نړیوالو انرژۍ بازارونو کې د نوسانونو خطر زیاتوي که چیرې دا بلاک sustaining پاتې شي.
