د متحده ایالاتو د بهرنیو چارو وزیر مارکو روبیو د ایران سره د وړاندیز شوي د سولې تړون په اړه د خلیجي اتحادیو د ډاډ ترلاسه کولو لپاره متحده عربي اماراتو ته سفر وکړ [1].

دا விஜاره په داسې وخت کې行 کیږي چې امریکا هڅه کوي سیمه ایزه ثبات وساتي او په عین حال کې د داسې یو چوکاټ په اړه خبرې کوي چې ممکن د خاورې منځۍ برخې د امنیتي جوړښت تغیر راولي. په دې مذاکراتو کې د ډیپلوماټیک خلیچ څخه د ډاډمنې کولو لپاره د خلیجي شریکانو همکاري خورا مهمه ده.

په یو بل اړخ کې، کرملین وویل چې په اروپا کې د روسیه سره د اړیکو پیلولو د امکان په اړه یو لوی بحث رامنځه شوی دی [1]. دا بدلون ښيي چې د روانې جګړې په وړاندې د اروپا په ځواب کې احتمالي ټوټه ټوټه کیدل پيدا شوي دي، ځکه ځینې هیوادونه د دوامداره انزوا د لګښتونو او ډیپلوماټیکې اړیکو د ګټو ترمنځ تله کوي.

په عین حال کې، د izrael او لبنان په سرحد باندې tensione لوړې پاتې دي. د izrael د دفاع وزیر وویل چې دغه هیواد به له لبنان څخه نه وتله، حتی که د متحده ایالاتو له خوا سره فشار ته پام کوي [1]. دا موقف د سرحد د مدیریت او د نورو tensione-ګانو د مخنیوي په اړه د دواړو اتحادیو ترمنځ د یوې مهمې اختلاف نقطه په ګوته کوي.

د وتلو څخه انکار ښيي چې izrael د واشنټن ډیپلوماټیکو تالو په پرتله خپلو سمدني امنیتي اړتیاوو ته لومביתوریت ورکوي. دا اختلاف د سیمه ایزه پراخه سوله د رامنځته کولو د امریکا د هڅو پیچلتیا په ګوته کوي، په داسې حال کې چې د سیمې کې د خپل نږدې اتحادیې ځانګړې پوځي اړتیاوې مدیریت کوي.

“د izrael د دفاع وزیر وویل چې دغه هیواد به له لبنان څخه نه وتله.”

دا یوځای رامنځه شوي بدلونونه د امریکا د بهرنیو چارو د پالیسۍ د ناثابیت یو دوره په ګوته کوي. د ایران د سولې تړون، د izrael د امنیتي غوښتنو او د خلیجي اتحادیو د اندیشنو ترمنځ د توازن هڅه یو نازک ډیپلوماټیک چاپت رامنځه کړی دی. سربیره پر دې، د روسیه په وړاندې د اروپا د موقف هر ډول نرموالی ممکن هغه نړیوال اتحاد کمزورک کړي چې اوس مهال پر کرملین فشار ورکوي، او په نتیجه کې د نړیوال جیوپولیټیک توازن بدل کړي.