سینیټور برني سينډرس (I-Vt.) د ملياردګرو لخوا تمویل شویو super PACs د منع کولو لپاره یو لایحه وړاندې کړې ترڅو په ټاکنو کې د دوی نفوذ محدود کړي.
دا قانوني ګام په امریکایي سیاسي پروسه کې د لویو شخصي ډالیو د رول په وړاندې هدفمند شوی دی. سينډرس وویل چې اوسنی سیستم اولیګارچیک (oligarchic) شوی دی، چې یو کوچني ګروپ ته اجازه ورکوي چې د خورا شتمنو کسانو په توګه پر پالیسیو او د کاندیدانو پر وړتیاوې غیر متناسب کنټرول واخلي.
په وړاندیز کې ذکر شویو معلوماتو potrivit، 150 ملياردګرو کورنیو په ټاکنو کې نږدې 2 مليارده ډالره مصرف کړي دي [1]. دغه لایحه د هغو مالي میکانیزمونو د له منځه وړلو هدف لري چې د خپلواکو لګښتونو کمیټو له لارې د دغو Contributions جریان سياسټیکي کمپاینونو ته предоставوي.
Super PACs کولی شي له شرکتونو، اتحادیو او افرادو څخه د ټاکنو لپاره د پیسو نامحدود مبالغ راټول کړي. که څه هم دوی نشي کولیان په مستقیم ډول له کاندیدانو سره همCoordination وکړي، خو ډیری وختونه وسیع تبلیغاتي کمپاینونه ترسره کوي چې د عامه تصور په جوړولو او د مخالفانو په برید کې رول لوبوي.
د دغو ادارو د منع کولو کوششونه د Citizens United د قانوني میراث سره تړاو لري. ځینې تحلیلګران وړاندیني کوي چې د super PACs منع کول به په عملي توګه هغه نفوذ پای ته ورسوي چې د سترې محکمې د دې حکم له لارې ممکن شوی و. خو ځینې نور نظرونه داسې دي چې د Citizens United پریکړه په بشپړ ډول لغوه کړای د super PACs کنټرول ممکن دی.
سينډرس وویل چې دا لایحه یو اړین ګام دی ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې د عادي اتباعانو غږ د ملياردګرو د مالي قدرت له امله له منځه نشي. دا قانوني اقدام د هغه کسانو د نفوذ محدودولو ته تمرکز کوي چې د فیډرال او محلي سیالیو پایلې د بدلون لپاره د میلیونونو ډالرو مصرف توان لري.
“150 ملياردګرو کورنیو په ټاکنو کې نږدې 2 مليارده ډالره مصرف کړي دي”
دا قانوني اقدام په متحده ایالاتو کې د کمپاینونو د مالي نظام په وړاندې یو مستقیم چلنج دی. د super PACs په هدفمندی سره، سينډرس هڅه کوي چې انتخاباتي منظره له لوړو مالي لګښتونو څخه لرې او د انفرادي نفوذ پر سختو محدودیتونو ولاړ یو سیستم ته اړو کړي. د داسې یوې لایحې بریالیتوب به احتمالاً د قانوني اتفاق یا د شرکتونو او افرادو د لګښتونو په اړه د 'بیان د آزادي' (free speech) په اړه د قضایي تفسیر په بدلون اړتیا وي.
