د سکټلانډ د فوټبال موندونکو چارشنبه سهار وختیا په بوسطن کې د خپل ملي ټیم د نړوال جام ته د بیرونسو په celebraation لپاره بېګپایپس (bagpipes) غږول [1].
دا نمایشونه یو کلتوري هڅه ده ترڅو سکټلانډي دودونه امریکا ته راولول شي، ځکه چې ټیم د 12 جون 2026 रोजी په تورنومنټ کې د خپل لومړي maç لپاره تیاری نیسي [3].
ملاترو سهار په شپږ بجو په بوسطن کې د دودیزو موسیقیو وړاندې کولو لپاره ځمکه کړه، چې د دې پیښې یو ویریل (viral) ویډیو جوړه شوه [1]. د سهار دې وخت ډله نه ده کړاوې، خو د سیمې د اوسیدونکو پام یې ځان ته جذب کړ.
د بوسطن اوسېدونکې مېري اولیری (Mary O'Leary) ویل: "بېګپایپس ټوله سیمه ویښه کړه، خو سهار په 6 بجو د سکټلانډ的国家 سرود اورېدل ارزښتمن وو" [1].
جان مکلیډ (John McLeod)، چې یو سکټلانډی موندونکی دی، ویل چې دغه ډله غوښتل د خپل وطن یوه برخه بوسطن ته راولي او هرڅوک د سکټلانډ روحیه واوري [2].
د موسیقیو نمایشونو ترڅنګ، د سکټلانډي خواړو امریکا ته د راوړلو لپاره یوې جلا هڅې ته سرعت ورکړل شوی دی. د 2026 کال د مای 22 په نېټه، یو کمپاین د دې لپاره پیل شو چې امریکايي حکومت ته د هاګیس (haggis) د قانوني کولو لپاره فشار own {press} وکړي [4].
سایمن هاوي (Simon Howie)، چې د Simon Howie Butchers مالک دی، د دې عریضې (petition) مشري وکړه ترڅو ډاډ ترلاسه کړي چې دا دودیزه خواړه د تورنومنټ panahon کې ملاترو ته available وي. هاوي ویل چې هاګیس یو ملي خواړه دي او باید هر ځای کې چې موندونکي وي، ورته لاسرسی ولري [4].
د عامه نمایشونو او د خواړو د کمپاین دا ترکیب د ملي ټیم لپاره د ملاترو شدت ښيي، ځکه چې دوی له یوې اوږدې غیاب وروسته بیرونسو نړوالې ساحې ته راستنشو کیږي [2].
“"موږ غوښتل چې د خپل وطن یوه برخه بوسطن ته راولورو او هرڅوک د سکټلانډ روحیه واوري."”
د کلتوري نمایشونو او قانوني عریضو دا یوځای کیدل د سپورتي ګرځنیدو د 'نرم ځواک' (soft power) منعکسوي. د 2026 د نړوال جام په ګټه کولو سره، سکټلانډي فعالان د نړوالې پاملرنې څخه ګټه اخلي ترڅو د امریکا د خواړو د وارداتو محدودیتونو ته ننګ ووایي او په میزبان ښارونو کې یو څرګند ملي هویت رامینځه راولي.
