د Lee Jae-myung د حکومت په لومړۍ کال کې په Seoul کې د اپارتمانونو قیمتونه 14.74% [1] زیات شول.
د استوګانې د لګښتونو کې دې "تېرې درې ګونې زیاتوالي" پر اوسېدونکو سخت مالي فشار ږبري او وړاندیز کوي چې د بازار د ثبات لپاره د حکومت تنظیمات ممکن برعکس اغیزې رامنځه کوي.
د Ewha Womans University د Professor Seok Byung-hoon پهClasspath سره، د قیمتونو دا زیاتوالی د 2022 کال د می میاشتې او د 2023 کال د می میاشتې ترمنځ رامنځه شوی [2]. په دې موده کې، د اپارتمانونو د پلور قیمتونه 14.74% [1] لوړ شول، چې Seok ویې ویل دا تر Now پورې تر ټولو لوړ وړاندیز شوی نرخ دی.
دا زیاتوالی یوازې مالکیت ته محدود نه و بلکې د کرایې بازار ته یې هم لاس ورسوو. د میاشتنیو کرایو قیمتونه 8.99% [1] زیات شول، چې یو ځل بیا ریکارډي لوړوالی ته ورسید، پداسې حال کې چې د jeonse د لیز-ډیپازټ قیمتونه 6.77% [1] لوړ شول. Seok وویل چې نه یوازې د کورونو قیمتونه، بلکې د jeonse او میاشتنیو کرایو قیمتونه هم په چټکۍ سره لوړیږي.
کارپوهان دا نوسوم د Lee د حکومت د تنظیماتي چووکټ په لاس ورکوي. حکومت د سټیکولیشن (speculation) د curbing لپاره د پورونو سختې قواعد تطبیق کړل او د ځمکنیو د معاملاتو د جواز زونونه پراخ کړل. خو Seok وویل چې دا درې ګونی زیاتوالی د حکومت د مختلفو تنظیماتي پالیسیوګانو پایله ده چې demand (غوښتنه) یې کړکېړه کړی دی.
دا اقدامات د بازار د یخولو لپاره وو، مګر په بدل کې یې د ریئل اسټیټ (real estate) سکتور د ځان د تنظیم کولو وړتیا کم کړې. د معاملاتو او کریډټ د جریان په محدودولو سره، دې تنظیماتو یو داسې تنگه نقطه (bottleneck) رامنځه کړه چې د استوګانې په دریو اصلي категорияګانو: پلور، میاشتنیو لیزونو او jeonse ډیپازټونو کې قیمتونه لوړ کړل.
Seok وویل چې د بازار اوسنی حالت د پالیسۍ د اقتصادي حقیقت سره د ناهماهنګۍ څرګندونه کوي، چې داسې وضعیت رامنځه شوی چیرې چې د استوګانې ترټولو بنسټیز اړتیا د Seoul لپاره د اوسط اوسېدونکي په خپله خورا ګران شوې ده.
“د Lee Jae-myung د حکومت په لومړۍ کال کې په Seoul کې د اپارتمانونو قیمتونه 14.74% زیات شول.”
د پلور، میاشتنیو کرایو او jeonse قیمتونو یوځای زیاتوالی د استوګانې د استطاعت په سیسټم کې د ناکامۍ نښه ده. کله چې تنظیماتي اقدامات لکه د پور محدودیتونه او د معاملاتو جوازونه خورا سخت وي، دوی ډیری وخت عرضه کموي او غوښتنه کړکېړه کوي، چې د هغو کسانو لپاره لګښتونه زیاتوي چې د خرید توان نه لري او مجبوره کیږي چې د کرایې بازار ته لاړ شي. دا یو داسې پیچلې بحران رامنځه کوي چې کرایېاتان هم د لنډمهالو او هم د اوږدمهالو د لیز انتخابونو څخه بهر کیږي.
