د Sept-Îles ښاروال پلان لري چې په ښار کې د بېکوره کسانو د ستونزې د حل لپاره د یوې همزیوونۍ کمیټې د جوړولو وړاندیز وکړي [1, 2].
دا ابتکار د ځانګړو سوداګرو او بېکوره کسانو ترمنځ د زیاتېدونکو کړکېچونو د حل لپاره ترسره کېږي. د یوې رسمي کمیټې په جوړولو سره، ښار غواړي چې د سوداګریزو فعالیتونو او د زیارمنو خلکو د اړتیاوو ترمنځ یو تلپاتې توازن پیدا کړي.
د دې کړکېچونو اصلي مرکز په Carrefour La Baie سیمه کې دی [2, 3]. ځایي سوداګرو په دې لوړ ترافیکي سوداګریزو زونونو کې د بېکوره کسانو د شتون له امله د دوامداره ستونزو په اړه راپورونه ورکړي دي [2, 3]. د وړاندیز شوې کمیټې هدف د دې کړکېچونو کمول او د داسې ستراتیګیو رامینځته کول دي چې唔 مختلفې ډلې وکولی شي په عامه ځایونو کې په ګډه ژوند وکړي [1, 3].
د راپورونو له مخې، د همزیوونۍ دا مسئله تقریباً یو کال کېږي چې دوام کوي [3]. د ناثباتیت دې دوره بل municipal leadership مجبور کړې چې له لنډمهاله حلونو څخه تېر شي او د یوې منظمې اداري ځواب ته حرکت وکړي.
که څه هم د کمیټې د غړو په اړه دقیق جزیات نه دي ورکړل شوي، خو د ښاروال وړاندیز د همکارۍ پر بنسټ د مدیریتي چلند ته یو بدلون ښيي. ښار به اړ وو چې د ټولنیزو خدماتو، سوداګریزو Associations او بېکوره کسانو ترمنځ همغتیایي رامنځه کړي ترڅو ډاډ ترلاسه شي چې د کمیټې وړاندیزونه قابل عمل دي [1, 2].
“د Sept-Îles ښاروال پلان لري چې د همزیوونۍ کمیټې د جوړولو وړاندیز وکړي.”
د همزیوونۍ کمیټې په لور دا ګام ښيي چې Sept-Îles له یوې reactionary پولیسي یا ټولنیزو خدماتو ماډل څخه د посредیت-بنسټیز چلند ته ځي. د سوداګرو او بېکوره کسانو دواړو په شاملولو سره، ښار دا ومنله چې بېکوره کېدل یوازې د ټولنیزو خدماتو ناکامي نه ده، بلکې یو مکاني conflict دی چې د سوداګریزو مرکزونو کې د اقتصادي ثبات ساتلو لپاره شهری مدیریت او ډیپلوماټیک حل ته اړتیا لري.
