د 2026 کال د جون په 4 نېکې [2]، یو شیرپا ګایډ ژغورل شو، چې د ماؤنټ ایوریسټ څخه د ښکلا پر مهال ورک شوی و او تقریباً اوو ورځې یوازې تېرې کړې وې [1].
دا ژغورنه د لوړو altitude ګایډانو د وړاندې کېدونکو سختو خطرونو او په "مرګي زون" (death zone) او د هغه شاوخوا څېپو کې د لټون او ژغورنې د همغळتیا مهمت په ګوته کوي.
دا ګایډ په نیپال کې د بیس کمپ په لور د ښکلا پر مهال ورک شوی و. د سخت چاپیریال سره سره، د یوې ekspedition ډلې لخوا هغه هغه وخت وموندل شو چې د کمپ په لور په خځاندانه حالت کې روان و. هغه د شخصي استقامت او د ژغورنې د ډلې د هڅو په وجه له دې سختۍ څخه ژغورل شوی [1].
ګایډ د NBC News سره په یو مرکب کې ویل: "زه په خځاندانه حالت کې وم، فکر مې کاوه چې به مړ شم، خو زه به خپل حرکت ته دوام ورکوم."
ژغورونکو د دغو شرایطو ته په کتو د هغه ژغورل یو غیر عادي اتفاق وبالي. د ژغورنې د ډلې یو څارګون ویل چې ګایډ د څو ورځو لپاره پرته له اضافي اکسیجن څخه ژوندی پاتې شوی و [3]. په نیپال کې د غرو پسوونکو ټولنې وویل چې دا پایله "له معجزې څخه کم نه ده" [1].
دا ګایډ د موندلو څخه مخکې نږدې یوه اونۍ ورک و [1]. د فزیکي ستړیا او د اضافي اکسیجن د نشتوالي سره سره، د خپلو ځانونو د خوندي ځای لور ته د لارې موندلو وړتیا د ماؤنټ ایوریسټ په لوړتیا کې ډیره نادره ده. د ekspedition ډلې چټک عکس العمل د ژغورنې د فرصت څخه وړاندې د هغه په موندلو کې کلیدي رول ول खेले [1].
“"زه په خځاندانه حالت کې وم، فکر مې کاوه چې به مړ شم، خو زه به خپل حرکت ته دوام ورکوم"”
دا پېښه د شیرپا ګایډانو فزیکي مقاومت په ګوته کوي، چې ډیری وخت د بهرنیو غرو پسوونکو په پرتله د کم اکسیجن چاپیریال سره ډیر تطابق لري. دا همدارنګه دا ښیي چې حتی تجربه لرونکي مسلکي کسان هم د ایوریسټ د غیر Predictable ځمکې وړاندې د خطر په معرض کې دي، چیرې چې یو ساده ښکلا کولی شي په چټکۍ سره په یو ژوندۍ پاتې کېدو (survival) وضعیت بدل شي.
