میلیونونو شیعه مسلمانانو د پنجشنبې په ورځ د عاشورې کلیزه ولمانځله، چې په عراق او نړۍ کې د نورو هیوادونو کې یې د امام حسین شهادت یاد کړ [1].

سولې او مراسمو ته په دې کال کې ځکه ډیره اهمیت ورکول شوی چې دا د ایران او لبنان په هیوادونو کې د څو میاشتو جګړو څخه وروسته ترسره کیږي. د ډیری ګډونوالو لپاره، دا مراسم د جاری سیمیزې ناثباتۍ په وړاندې د قربانۍ او مقاومت سمبول دي.

عاشوره د شیعه تقویم کې د ترټولو مهمو نیټو څخه یوه ده. دا ورځ د پیغمبر محمد (ص) د ناتو، امام حسین د مړینې په یاد کې لمانځل کیږي، چې په ۷مې séculum ( yüzyıl) کې شهید شوی و. په عراق کې، د کربلای ښار د دې یادولو لپاره د اصلي مرکز په توګه کار کوي، چې لوی شمير عزاداران د لمرګو او دعاګانو لپاره هلته راټول کیږي.

د راپورونو له مخې، میلیونونو شیعه مسلمانانو [1] په دې مراسمو کې برخه اخیستې. د دې غونډو کچه هغه ژور دیني او کلتوري اړیکې منعکسوي چې دا ټولنې د ملي سرحدونو څخه تت په توګه سره تړلې ساتي، حتی په داسې حال کې چې په ختیځ-شرق کې geopolitical tensionونه زیات شوي دي.

که څه هم دا مراسم د تاریخي غمونو ته اړوند دي، خو اوسني سیاسي حالت ورته د معاصر غم یو نوی اړخ زیات کړی دی. په ایران او لبنان کې وروستیو جګړو د تاوانونو یو داسې پس منظر رامینځه आणلی چې د عاشورې د کیسې له موضوعګانو سره یووالی لري. ګډونوال ډیری وخت د امام حسین تاریخي مبارزه د سختیو د زغم او د بې انصافۍ پر وړاندې د مبارزې د یوې نقشه (blueprint) په توګه ګڼي.

په عراق او نورو میزبانو هیوادونو کې امنیتي ځواکونه د لویو ډیګو د مدیریت لپاره په خبره وو. دا لمرګونه معمولاً ریتمیکې شعارونه او د کربلای د جګړې سمبولیک بیا وړاندې کول شامل وي، چې د نړۍ د ټولو شیعهانو لپاره د ایمان او هویت یو ګډ څرګندونه کوي.

“میلیونونو شیعه مسلمانانو د پنجشنبې په ورځ د عاشورې کلیزه ولمانځله.”

د یوې لویې دیني کلیزې او د سیمیزې فعالې جګړې یوځای کیدل دا ښیي چې څنګه د شهادت تاریخي کیسې ډیری وخت د اوسنیو سیاسي جګړو لپاره کارول کیږي. د ایران او لبنان اوسني تاوانونه د عاشورې د سترې په لور د وړاندې کولو سره، دا مراسم د مقاومت او قربانۍ باندې متمرکز یو ګډ هویت پیاوړی کوي، چې ممکن د ګډونوالو ایډیولوژیکه اراده لا زیاته کړي.