سنکاپوريان د دې پریکړې په اړه چې ایا اولادونه ولري که نه، د پیچلو احساساتي او مالي توازنونو له لارې تېر شي [1].
دا ملاحظات په سنکاپور کې د یوې پراخې ټولنیزې کړکېچ په وړاندې ښکاره کېږي، چیرې چې د کورنۍ لپاره هیله اکثره د یوې ګرانې ښاري چاپیریال د عملي حقایقو سره ټکر کوي. لکه څنګه چې د ژوند لګښتونه زیاتیږي، د پالن یا rodients کېدو پریکړه له یوې تقلیدي پړاو څخه یو محاسبه شوي خطر ته بدله شوې ده.
مالي بارونه د ډیری احتمالي والدینو لپاره د اصلي خنډ په توګه کار کوي. د یو ماشوم د پالنې لګښت کې نه یوازې سمدني لګښتونه، بلکې په تعلیم او روغتیا کې اوږد مهاله پانګونلیکونه هم شامل دي [1]. دا فشارونه د یوې سیالې ټولنیزې ساحې له امله نور هم زیاتیږي چې ډیری وخت له کمزنیالۍ څخه د ماشومانو لپاره د achievement لوړې معیارې غواړي.
د مالي لګښتونو څخه پرته، د پالن احساساتي فشار یو مهم عامل دی. ډیری grown-ups د شخصي خپلواکۍ د له لاسه ورکولو او د غوښتونکو کیریرهای او د ماشومانو پالنې ترمنځ د توازن د ساتلو له اړیکه د ذهني فشار په اړه اندیښنه څرګندوي [1]. د جنسیت رولونو او کورني کار په اړه د توقعاتو بدلون دې ډینامیکونو نور هم پیچلي کړي دي، چې په کور کې د برابرو ملاترو سیسټمونو ته اړتیا پېدوره کړې ده.
بدلېدونکو ټولنیزو نورمونو د دې پریکړو پر وخت اغیزه کړې ده. ځینې individuals د مالي ثبات یا مسلکي لاسته ګټلو لپاره د پالن د ځنډولو پریکړه کوي، پداسې حاله چې ځینې نور د خپل ژوند د کیفیت د ساتنې لپاره په بشپړه توګه له دې پریکړې تېر شي [1]. دا tendência د نفوس د वाढ لپاره د حکومت د ارزوو او د اتباعو د ژوند د تجربې ترمنځ یو لوی خالي ځای ښکاره کوي.
سره له دې ننګونو، د ماشومانو احساساتي ګټه لا هم یو قوي هڅوونکی پاتې کیږي. د مالي ناثباتۍ ویره او د کورنۍ اړیکو لپاره هیله ترمنځ کړکېچ لا هم په سنکاپور کې کورنی منظر تعریفوي [1].
“د پالن یا rodients کېدو پریکړه له یوې تقلیدي پړاو څخه یو محاسبه شوي خطر ته بدله شوې ده.”
د سنکاپوریانو د ماشومانو لرلو reluctant کیدل د لوړ لګښت لرونکي ښاري ژوند او ډیموګرافیک پایداری ترمنځ یو سیسټماتیک conflict په ګوته کوي. کله چې مالي او احساساتي توازنونه د پالن د تصور شویو ګټو څخه زیات شي، پایله یې اکثراً د زایښونو د نرخ کمیدل وي چې د حکومت د стимулиزو اقداماتو سره سره هم دوام لري.
