د جنوبي کوریا د ټاکنو ملي کمیسیون د رایو د کاغذونو د کمښت له امله چې د جون د 4مې په څو مرکزونو کې یې رایې ورکول مجبور کړل چې ودریږي، بخښنه وغوښته [1].

دا ناکامي د ډیموکراټیک پروسېত په لاره کې خنډ جوړوي او د هغه ادارې د اداري وړتیا په اړه پوښتنې رامنځه کوي چې د ملي ټاکنو د نظارت مسؤلیت لري. د کاغذونو دې کمښت د رایو په مرکزونو کې سمدستي ګډوډي او وروسته یې مدني ناارامۍ ته leading کړې.

چارواکو وویل چې په 14 مرکزونو کې د رایو د کاغذونو کافي شمېر نشته و [1]. کمیسیون وویل چې د اړیکو یوازې 50٪ رایې چاپ شوې وې [1]. دې کمښت رای ورکوونکي د رایو ورکولو څخه بې‌قدرته کړل، چې په نتیجه کې یې په متاثرو سیمو کې د رایو ورکولو فعالیتونه تعلیق شول.

عامه غوسه زیاته شوه چې د شپې پرمه ګurde احتجاجونو ته یې لاره هواره کړه. граждаوان د دې تېروتنې د حساب ورکولو لپاره د ټاکنو د کمیسیون په مقر او د Jamsil 7-dong په ګډون په مختلفو مرکزونو کې راټول شول. وضعیت تر هغه کچې خراب شو چې چارواکونو د نظم او ترتیب د ساتنې لپاره په متاثرو ځایونو کې ګرځنده واحدونه (mobile units) ځای پر ځای کړل.

سره له دې چې کمیسیون یو عامه عذر وړاندې کړی، خو د رایو په مرکزونو کې د امنیتي ځواکونو ځای پر ځای کول د عامه غوسې شدت ښيي. د رایو د کاغذونو دا کمښت د هیواد د ټاکنو په تاریخ کې د یو بې سارې پېښې په توګه بیان کیږي.

“د اړیکو یوازې 50٪ رایو کاغذونه چاپ شوي وو”

دا اداري ناکامي د ټاکنو د ملي کمیسیون د عادلانه او مؤثره ټاکنو د مدیریت په وړتیا کې د عامه باور کموي. د رایو مرکزونو ته د ګرځنده واحدونو لېږد د یوې ناڅارېatmosfere ته اشاره کوي، او د چاپ د تېروتنې کچه ممکن په متاثرو ناحیې کې د پایلو د اعتبار په اړه قانوني ننګونې رامنځه کړي.