مجازي shopping پلیټ فارمونه چې د "dopamine sites" په نوم یالیږي، په جنوبي کوریا کې په چټکۍ سره شهرت ترلاسه کوي، ځکه چې دوی کارونکو ته اجازه ورکوي چې د پيسو مصرف پرته آنلاین پیرونه simulate کړي [1].
دا سایټونه د هغو کسانو لپاره یو رواني outlet وړاندې کوي چې له اقتصادي فشارونو سره مخ دي یا د shopping د اعتیاد سره مبارزه کوي. د بشپړ ای-کومرس تجربې په نقل کولو سره، دا پلیټ فارمونه کارونکو ته اجازه ورکوي چې د یو حقیقي معاملې له مالي پایلو پرته د پیرون Impulse (صالحیت) پوره کړي [2].
په دې پلیټ فارمونو کې جعلي shopping او د خوړو د لیږد (food-delivery) اپلیکیشنونه شامل دي چې د دودیزو ډیجیټل پلټنونو interface او پروسه replica کوي [3]. वापरونکي کولی شي توکي وګوري او د checkout پروسه پوره کړي، چې دا کار د shopping سره تړاوHaving dopamine release رامینځته کوي—پداسې حال کې چې حقیقي لګښت صفر پاتې کیږي [2].
دا tendência په ځانګړې توګه د ځوانانو او د هغو کسانو په منځ کې عام دی چې ځانونه د shopping د اعتیاد لرونکي بولي [1]. ډیری वापरونکي له دې simulation څخه د سترېس او اضطراب د کمولو لپاره ګټه اخلي او د جعلي shopping تجربې ته د ډیجیټل تیراپۍ (digital therapy) په توګه ګوري [3].
اقتصادي نوسان (volatility) د دې سایټونو په زیاتوالي کې رول لعب کړی دی. لکه څنګه چې د ځینو ډیموګرافیک ګروپونو لپاره حقیقي پیرونه ستونزمن شوي، دا simulated تجربه د پور اخیستلو پرته د مصرف احساس ساتلو لپاره یوه لاره وړاندې کوي [1]. دا سایټونه په اصل کې د consumerism لپاره د یو sandbox په توګه کار کوي، چې د currency د تبادلې پرته د پیرون بصري او احساساتي جایزه وړاندې کوي [4].
“مجازي shopping پلیټ فارمونه چې د 'dopamine sites' په نوم یالیږي، په جنوبي کوریا کې شهرت ترلاسه کوي.”
د dopamine sites رایس د consumption لپاره د رواني خواهش او په جنوبي کوریا کې د ځوانو مصرفونکو د حقیقي مالي وړتیا ترمنځ د یوې لویې خالي نقطې یا disconnect ښکاره کوي. دا یو داسې بدلون په توګه نښودل کیږي چې چیرې د 'shopping' عمل د توکو له ترلاسه کولو څخه جلا شوی، او یو تجارتي transaction د سترېس او اقتصادي اضطراب لپاره په یو رواني coping mechanism بدل شوی دی.
