ولسمشر Lee Jae‑myung وویل چې د won-dollar د تبادلې نرخ د 1,500-won کچې څخه تېرېدل د بهرنیو پانګونوالو لخوا د کوریا د اسټاکونو پلورلو له امله دي [1].
د ولسمشر دا څرګندونې په داسې حال کې وړاندې کېږي چې جنوبي کوریا د ಕರೆنسۍ له سختې نوسانۍ سره مخ आहे. څرنګه چې د won قیمت مستقیم د وارداتو پر لګښتونو او ملي افلاسیون اغېزه کوي، نو د 1,500-won چوکاټ تېرېدل د حکومت لپاره د اقتصادي فشار یو Kritikal ټکی دی.
په Blue House کې د کابینې پر وړاندې په خبرو کې Lee د ಕರೆنسۍ د decline د یو ځانګړي میکانیزم څخه خبر کړ. هغه وویل چې د ډالرو غوښتنه زیاته شوې ده ځکه چې بهرني پانګونوال په کوریا کې خپلې اکویټي (equity) holdings پلوري او هغه ترلاسه شوي پیسې په U.S. dollars بدلوي [1]. د بازار څخه د وتلو لپاره د اسټاکونو دا پلور د won پر ارزښت فشار own کوي او په عین حال کې د ډالر غوښتنه زیاتوي.
Lee وویل چې د تبادلې نرخ د لوېدو اوسنی روند به هغه وخت ځګ {stop} شي چې د اسټاکونو قیمتونه ثبات ومومي [1]. هغه باور لري چې د اکویټي بازار ثبات به د بهرنیو پانګونوالو لپاره د خپلو پوستو د پاکولو (liquidate) incentive کم کړي، چې په پایله کې به د ډالرو تبدیلولو غوښتنه کم شي.
په دغهРабоټه کې Lee د وضعیت شدت ته اشاره کړې او ویې ویل: "(د won-dollar تبادلې نرخ) له 1,500 won څخه زیات شوی دی. زه فکر کوم چې یو له اصلي دلیلونو څخه دا ده چې د بهرنیو لخوا د اسټاکونو پلورلو، د هغو په ډالرو بدلولو او له بازار څخه د وتلو غوښتنه ډېره زیاته ده" [1].
ولسمشر د دې لپاره کوم ځانګړی وخت ټاکلی نه چې د اسټاکونو بازار به کله دې ثبات ته ورسېږي، مګر هغه یې د ಕರೆنسۍ ریکوري مستقیم د کورنیو اسټاکونو د تبادلې مرکز (stock exchange) له prestasiشن سره تړاو کړ. د حکومت تمرکز لا هم د اکویټي بازار د باور او د ಕರೆنسۍ د ثبات پر یوځای کولو دی ترڅو د نورو اقتصادي زیانونو مخه نیول شي.
“د won‑dollar د تبادلې نرخ د 1,500-won کچې څخه تېرېدل د بهرنیو پانګونوالو لخوا د کوریا د اسټاکونو پلورلو له امله دي.”
د ولسمشر تحلیل وړاندیز کوي چې د ಕರೆنسۍ بحران د کوریا د اکویټي بازار ته د پراخه نابسره باور یو نښان دی، نه یوازې یو خالص پيسې یا تجارتي مسئله. د 1,500-won چوکاټ تېرېدل د بهرني پانګونې د وتلو (capital flight) ته په توجیه کولو سره، حکومت اشاره کوي چې د اسټاکونو بازار ثبات د تبادلې نرخ د اصلاح کولو لپاره اصلي وسیله ده، او احتمالاً د مستقیمې currency intervention پر ځای د پانګونوالو باور ته لومبیتوب ورکوي.
