د جنوبي کوریا ون په دې اونۍ کې د متحده ایالاتو د یو ډالر په مقابل کې له ۱۵۴۰ څخه ټیټ شوه، او داسې کچو ته ورسېده چې له ۲۰۰۹ کال د مالي بحران راهیسې نه وې لیدل شوي [1].
د کرنۍ دا ارزښت کمیدل په Seoul د بهرنیو تبدیلاتو په بازار کې د پام وړ نوسان (volatility) ښيي او د نړیوالو پانګونوالو ترمنځ د باور د پراخې کمښت نښه ده. دا سخت ټلاؤ پر ملي اقتصاد فشار راوړی، په ځانګړې توګه کله چې کرنۍ یوې Kritikal رواني چوکاټ ته نږدې کیږي.
د بازار معلومات ښيي چې د تبادلي نرخ په لنډ وخت کې ۱۵۴۹ ون ته ورسېد [1] او ۱۵۵۰ ته نږدې شو [1]. دا لومړی ځل دی چې ون د ۱۰ مارچ ۲۰۰۹ کال څخه وروسته د ۱۵۴۰ څخه تر ۱۵۶۰ پورې محدوده ته ننوځي، کله چې نرخ د یو ډالر په مقابل کې ۱۵۶۱ ون ته رسیدلی و [1].
تحلیلګاران دا زیاتوالی د جنوبي کوریا د اسټاک بازار KOSPI کې د بهرنیو پانګونوالو د پلور له شدید فشار څخه منسوبوي [1]. دا پلور په داسې حال کې ترسره شو چې هیواد د جاری حساب (current-account) surpluses ساتلی و، چې معمولاً د داسې ټکانونو وړاندې یو محافظ (buffer) وړاندې کوي [1].
دا نااستثمراري د اکویټي بازارونو ته هم خپره شوه، چیرې چې KOSPI په لومړنیو معاملاتو کې له ۶ سلنه څخه ډیر ټیټ شو [1]. دې نوسان د کال ۱۰م sidecar، چې یو ډول د پلور اړوند circuit breaker دی، فعال کړ [1].
د YTN یو وړاندې کوونکي وویل: "د ون-ډالر تبادلي نرخ په سیشن کې له ۱۵۴۰ ون څخه تیر شو، او د لوړ تبادلي نرخ ټکان زیاتیږي" [1].
“د جنوبي کوریا ون په دې اونۍ کې د متحده ایالاتو د یو ډالر په مقابل کې له ۱۵۴۰ څخه ټیټ شوه”
د کرنۍ د ران pleated کیدو او د اسټاک بازار د سقوط یوځای کیدل د بهرني پانګونې سیسټماتیک وتلو ته اشاره کوي. که څه هم د جاری حساب surplus معمولاً کرنۍ stabilize کوي، خو اوسنی نوسان ښيي چې بهرني ماکرو-اقتصادي فشارونه یا د پانګونوالو پانیک د جنوبي کوریا د تجارتي ځواکونو په وړاندې غالب شوي دي.
