په هسپانیا کې د Bajo Aragón په سیمه کې د مالونو باندې د مېږو وروستۍ حملې د ځاناتي کښت‌ګارانو او چاپیریالنیزو چارواکو ترمنځ شخړه بیا پیل کړې ده [1].

دا پېښه د ځنګلي ژوند د ساتنې قوانینو او د کلیوالي کرنیزې ټولنې د اقتصادي بقا ترمنځ موجوده کړاو څرګندوي. لکه څنګه چې شکاري ژوائن دغه سیمو ته راستنشو کیږي، د دوی د مدیریت په اړه شخاره د سیمه ییزو پالیسیو د بحثونو مرکز ګرځیدلې ده.

د Aragón په خپلواکه ټولنه کې د مالدارۍ کښت‌ګاران د مخنیوي سختو اقداماتو او د خپلو زیانونو لپاره د عادلانه تاوان غوښتنه کوي [1]. دوی وویل چې د مېږو لپاره موجوده ساتنه د هغو کسانو باندې ناسم بار ږی چې په ځنګلونو کې د مالونو مدیریت کوي. دا شخاره د یوې سالمې اکوسیستم د ساتنې او د هغو خلکو د معیشت د ساتنې ترمنځ د توازن په اړه ده چې په ځمکونو کار کوي.

د کرنیزې سکتور له غوښتنو سره سره، د هسپانیا قضایي نظام د مېږو د ښکارۍ پر منع کېدو ټینګار کړی دی [1]. دا قانوني محدودیت کښت‌ګاران د دې څخه منع کوي چې د دې ژوائنو په وړاندې مرگوني اقدامات وکړي، حتی د حملو څخه وروسته. قانوني چوکاټ د دغه ډول ډولونو د ساتنې ته اولیت ورکوي، چې د بیلگیو چاپیریالنیزو مقرراتو له لارې خوندي شوي دي.

ځایي تولیدونکو وویل چې د ښکارۍ د viable alternatives نشتوالی د دوی مالونه د خطر وړاندې کوي. دوی د داسې یوې منځنۍ لارې په لټه کې دي چې چیرې دولت د مخنیوي لپاره ډیر قوي ملاتړ وکړي، یا د هغو ستونزمنو ژوائنو د selective removal اجازه ورکړي چې په تکراري ډول مالونو ته حمله کوي [1].

چارواکو وویل چې د ګډ ژوند اهمیت یو اولیت پاتې کیږي، که څه هم په Bajo Aragón کې وروستۍ حملې ښيي چې اوسنیې ستراتیژۍ د ځاناتي خلکو اړتیاوې پوره نه کوي [1]. دا شخاره په یو بن بست کې ده ځکه چې قضایي نظام د ښکارۍ پر منع کېدو ټینګار کوي، پداسې حال کې چې کښت‌ګاران د مالونو د خوارې کېدو له حقیقي وضعیت سره مخ دي.

“په هسپانیا کې د Bajo Aragón په سیمه کې د مالونو باندې د مېږو وروستۍ حملې د ځاناتي کښت‌ګارانو او چاپیریالنیزو چارواکو ترمنځ شخړه بیا پیل کړې ده.”

دا شخاره د اروپا د هغې پراخې مبارې منعکس کوي چې apex predators یو ځل بیا په داسې سیمو کې ځای پر ځای کړي چې د پیړیو راهیسې د انسانانو د کرنې تر ډومب لاندې وې. د مېږو د ساتنې پر قانوني ټینګار او د کښت‌ګارانو اقتصادي زیانونو ترمنځ تضاد یو داسې پالیسي خلا ایجادوي چې چیرې د ساتنې هدفونه ممکن د کلیوالي ټولنو ټولنیز ثبات له منځه یوسي، که چېرې مناسب تاوانونه او د مخنیوي وسیلې نه چمتو شي.