د سریلانکا مرکزي بانکي چاروړې په سهاره په سهاره د پالیسۍ د سودوګالۍ نرخ 100 базиس پوائنټونو ته لوړ کړ [1].
دا اقدام د ملي ಕರೆنسۍ د ثبات او د inflation د کنټرول لپاره ترسره شوی، ځکه چې دا هېواد د ایران په جګړې پورې تړلو د انرژۍ د لوړېدونکو لګښتونو سره وړاندې دی [1, 3].
د سریلانکا د پيسو ادارې (Monetary Authority) د بنچمارک نرخ 8.75% ته لوړ کړ [2]. دا د تېرو دریو یا څارو کلونو کې د دې هېواد تر ټولو لوی تکړه نرخ زیاتوالی دی [1, 4].
اقتصادي فشارونه له هغه 때 زیات شوي چې په ایران کې د روان conflict له امله د تېلو قیمتونه 40% لوړ شول [2]. د مرکزي بانک دا پریکړه د روپۍ (rupee) د ملاتړ او د قیمتونو د نورو زیاتوالي څخه د مخنیوي لپاره یو میکانیزم دی، په داسې حال کې چې د انرژۍ واردات ګران شوي دي [1, 3].
په Colombo کې چاروکارو دا زیاتوالی د خلیج د بحران له امله د volatility counteract کولو لپاره تطبیق کړ [5]. د پور اخیستلو لګښت لوړولو سره، بانک هڅه کوي چې کورنی permintaan کم کړي او د ಕರೆنسۍ د ارزښت د پاتې ठेवلو لپاره پانګونه جذب کړي [3].
د 100-بیسس پوائنټونو ناڅاپي زیاتوالي بازارونه حیران کړل، چې دا د پيسو ادارې لخوا یو 공격ي چلند ښيي ترڅو د بهرنیو geopolitical shocks له امله د پراخ اقتصادي ټلا او سقوط مخنیوی شي [1, 5].
“د سریلانکا مرکزي بانک د پالیسۍ د سودوګالۍ نرخ 100 базиس پوائنټونو ته لوړ کړ”
دا 공격ي پيسني tightening د نړیوالو د انرژۍ shocks په وړاندې د سریلانکا حساسیت ښيي. د نرخونو 8.75% ته په لوړولو سره، مرکزي بانک هڅه کوي چې د ಕರೆنسۍ د ارزښت د کمیدو (devaluation) د یو مسلسل لړۍ مخنیوی کړي، مګر دا اقدام د ایران د جګړې پر مهال د قیمتونو د ثبات لپاره د کورنۍ اقتصادي growths د وروستیا خطر لري.
