Miguel Ángel Gallo، یو ۹۲ کلن زده کوونکی، په بارسلونا کې د Universitat Internacional de Catalunya په پوهنتون کې خپله ډاکټري تېزس په لاس لیکي [1, 2, 3].
د Gallo دا کړنلاره د اکاډمیکو وسیلو په ډیجیټل توکلو باندې نقد کوي او د زده کړې پر ذهني او احساساتي اغیزو د ټیکنالوژۍ په اړه د شخصي فلسفې په اړه رڼا اچوي.
دا تېزس د حیرانتیا په پدیده (phenomenology of wonder) تمرکز کوي [1, 2, 3]. Gallo هره ورځ ۶ ساعته په دې پروژه لګوي [3]. هغه د ډیجیټل 워ډ پروسسینګ او ټایپ رایټرانو څخه ډډه کوي او وايي چې هغه نه پوهیږي چې څنګه یې وکاروي [1].
دا دستخطی کار ته ژمن کیدل هم عملي محدودیتونو او هم د خلاقیت د طبیعې په اړه د یو ځانګړي باور څخه نشأت گرفته. Gallo وویل چې سکرینونه د حیرانتیا احساس کم کوي [2]. هغه باور لري چې په لاس لیکلو سره، هغه د موضوع سره یو تړاو ساته چې ډیجیټل انټرفیسونه یې له منځه وړي.
د Gallo اکاډمیک سفر په ژوند کې وروسته پیل شو. هغه په ۸۳ کلنۍ کې Bellas Artes ته زده کړې پیل کړې [1]. هغه څو کاله خپلې زده کړې ته دوام ورکړ او په ۹۰ کلنۍ کې خپلډګري مکمله کړه [1].
په Universitat Internacional de Catalunya کې د هغه اوسنی کار د علم د دې lifelong pursuit (ټول عمرۍ لټون) دوام څرګندونه کوي [2, 3]. په عصري اکاډیمیا کې د ډاکټري تېزس په لاس لیکل ډیر نادره دي، چیرې چې ډیجیټل سپارښتنه او د سرقې (plagiarism) تشخیصونکي سافټویرونه معیاري اړتیاوې دي.
Gallo وویل، "زه نه پوهیږم چې څنګه په ماشین لیکنه وکړم" [1]. سره له دې چې هغه ډیجیټل مهارت نلري، خو د خپلې څیړنې د بشپړولو ډاډ ترلاسه کولو لپاره یې یو سخت مهالوار ساتلی دی [3].
“"سکرینونه د حیرانتیا احساس کم کوي"”
په ډاکټري کچه کې د Gallo د ډیجیټل وسیلو رد کول د دودیز علم او ډیجیټل لیږد ترمنځ د یوې کړکې په توګه کار کوي. پداسې حال کې چې اکاډمیکو ادارو د کارсня او تصدیق لپاره ډیجیټل جریانونه معیاري کړي دي، د هغه کړنلاره وړاندیز کوي چې د لیکلو فزیکي عمل ممکن د تولید شوي کار پر فلسفي ژوروالي اغیزه وکړي.
