په شمالي سودان کې د Dalgo Mahas په سیمه کې بې نظامه د злаرو کانکرۍ ته پراختیا موندلې ده، ځکه چې کورنۍ د روانې جګړې پر مهال د بقا لپاره هڅه کوي.

د کار په دې بدلون کې د سوداني خلکو د بې‌باسی او د نظامي عملیاتو د تمویل لپاره د دولت د معدني شتمنیو په لور د اړخ کېدو څرګندونه کیږي. لکه څنګه چې تقلیدي اقتصادي ستونونه نړېدل، غیر رسمي د کانکرۍ سکتور له یوې څپڅپې فعالیت څخه د زرګونو خلکو لپاره په اصلي lifeline بدلی شوی دی.

په غرینه Dalgo Mahas سیمه کې کانکاره وال پرته له بنسټیزو خوندیتوب اقداماتو کار کوي. ډیری یې د سیندونو له لاندې او 임پرووایز (makeshift) پنډو څخه د злаرو استخراج لپاره د لاس اوزارونو او فلزي تشخیصونکو (metal detectors) څخه ګټه اخلي، چې پدې توګه ځانونه د کانونو د تخریب د دوامداره خطر ته معرضوي [1]. په دې پروسه کې د اورک (ore) څخه د злаرو جلا کولو لپاره د مرکورۍ (mercury) کارول هم شامل دي، چې د کارکوونکو او شاوخوا چاپېرنو لپاره د سختو روغتیايي خطرونو سبب ګرځي [2].

زلاړو ته دا انتقال د عایدي د نورو سرچینو د تخریب له امله ترسره شوی. سودان د جګړې له پیلاو وروسته د خپلې نفطۍ عایداتو څخه دوه треای د دریو برخه له لاسه ورکړه [3]. دې تاوان په ملي خزانه کې خالي ځای رامنځته کړ او کورنۍ یې دIncome له اصلي وسیلو څخه بې‌ساه کړې، چې دوی یې مجبور کړل د خپلو کورنیو د ملاتړ لپاره خطرناکو د злаرو میدانونو ته لاړ شي [3].

سره له دې چې کانکاره وال له سختو فزیکي خطرونو سره مخ دي، خو د هغوی لخوا استخراج شوې злаړه د دولت خزانه ته تلل کیږي. د دې تجارت بې نظامه طبیعت حکومت ته اجازه ورکوي چې د جګړې د تمویل لپاره نوې سرچینې ترلاسه کړي او په مؤثره توګه د نفط له لاسه ورکړې شوې شتمنۍ په معدني صاداتو سره بدلې کړي [2]. دا کړۍ د دې لپاره دوامداره ده چې د خلکو اقتصادي سختۍ د کارګرانو یو ثابت وړاندیز وړاندې کوي چې د ډیر لږې معاش په بدل کې د مرګ خطر ته چمتو وي [1].

سره له دې چې په کانونو کې د زهرجدو او جوړښتیز تخریب خطرونه شته، خو په شمالي سیمو کې د دې لپاره ډیرې alternatvies نشته. په Dalgo Mahas کې د злаرو لټون د شتمنۍ ترلاسه کولو لپاره نه، بلکې د جګړې ځپل شوي اقتصاد کې د بقا یوه ستراتیژي ده [1].

“سودان د جګړې له پیلاو وروسته د خپلې نفطۍ عایداتو څخه د دوه دریو برخه څخه زیاته له لاسه ورکړه.”

له نفط څخه زلاړو ته دا بدلون د سودان د جګړې د اقتصاد د بنسټیز بدلولو نښه ده. د بې نظامه او دستي کانکرۍ په تکیه کولو سره، دولت کولی شي د نظامي لګښتونو لپاره نقدې پیسې وساتي، په داسې حال کې چې انساني او چاپیریالي لګښتونه تر ټولو زیارتو граждаوو ته واچوي. دا د معدني استخراج باندې یو داسې خطرناک تکیه създаوي چې د خوندیتوب مقررات او تلپاتې اقتصادي پلان جوړونه له منځه وړي.