تایوان د دواړو ګاونډیانو ترمنځ د تجارتي اړیکو د پیاوړتیا لپاره د Филиپینز سره د ژورې اقتصادي همکارۍ او د پانګونې شراکتونو لپاره فشار own کوي [1].
دا ډیپلوماټیک بدلون په سیمه کې د چین د زیاتېدونکي نفوذ counteract کولو او د تایپي او مانیلا لپاره د اقتصادي تېګارې ډیورسټیکیشن (تنوع) په نظر کې نیول شوی دی [2]. تایوان د نږدې اړیکو د رامنځته کولو په لوره هڅو کوي چې په داسې سیمه ایزو شریکانو کې خپل موقف خوندي کړي چې ورته امنیتي او اقتصادي اندېښنې لري [2].
دا هڅې د تایوان د New Southbound Policy част دی، چې لومړی 10 کال یې پوره کړی [3]. دا پالیسي د جنوب شرق آسیا، جنوبي آسیا او Austrasia سره د تایوان د نږدې integração له لارې د اصلي چین څخه تېګارې کمولو لپاره ډیزاین شوې ده [3].
تایپي په دې ابتکارونو کې یوازې نه عمل کوي. د همکارۍ لپاره دغه فشار د متحده ایالاتو او جاپان په ګډه پروژو شامل دی [1]. دا څو اړخیز شراکتونه په Indo-Pacific کې د یوې ډېرې مقاومتمنې اقتصادي کړیز رامنځته کولو لپاره دي، چې تمرکز یې پر पायाڼو او لوړې ټیکنالوژیکي پانګونې دی [1].
په مانیلا او تایپي کې چارواکو د ودې لپاره څو ساحې پیژندلې دي، چې په کې د ټیکنالوژۍ او تولید کې ګډې سوداګریزې girişimونه شامل دي [1]. دا همکاري د یوې ستراتیژیکې اقدام په توګه ګڼل کیږي ترڅو Филиپینز د چین د نورو مخالفانو سره همننوایۍ کړي [2].
سره له دې چې اصلي تمرکز اقتصادي پاتې کیږي، مګر لاندې انګیزه سیمه ایزې ثبات ته اړوندې ده. د Филиپینز په بازار کې د تایواني پانګونې او تخصص ځای پر ځای کول د جغرافیایي سیاست د نوسان среو د یوې حفاظتي وسیلې (hedge) په توګه کار کوي، چې دا د New Southbound Policy د 통합 ډیپلوماسۍ یو مرکزي اصل دی [3].
“تایوان د Филиپینز سره د ژورې اقتصادي همکارۍ او د پانګونې شراکتونو لپاره فشار own کوي”
د تایوان، Филиپینز، متحده ایالاتو او جاپان همننوایۍ د یوې اقتصادي بلاک جوړولو لپاره یو coordinated effort وړاندیز کوي چې د چیني نفوذ څخه independent عمل کوي. د New Southbound Policy د 10 کلن چوکاټ په ګټه اخیستلو سره، تایوان د ساده تجارتي زیاتوالي څخه د ستراتیژیکو पायाڼو او ټیکنالوژیکي شراکتونو لور ته حرکت کوي چې سیمه ایز امنیت پیاوړ کوي.
