سکرین رایټر پاول شرایډر د *Taxi Driver* فلم د میراث په اړه فکر کوي، ځکه چې دا فلم به په 2026 کال کې خپله 50مه کلیزه لمانځي [1].
دا فلم اوس د امریکایي سینما د یوې مهمې نښې په توګه ګڼل کېږي، مګر د یو争议ایو پروژې څخه تر یوې کلتوري معیار پورې د دې سفر، د سټوډیو د توقعاتو او هنري خطرونو ترمنځ کړکېچ څرګندوي.
شرایډر، چې 79 کلن دی [4]، د سټوډیو لخوا د دې پروژې د لومړنی استقبال په یادول کې. هغه وویل: “Columbia Pictures یې د یوې غیر عادي یا بهرې پروژې په توګه رد کړې وه” [1]. دا فلم، چې په 1976 کال کې خپر شوی و [3]، په New York City کې د ښاري انزوا یو سخت تصویر وړاندې کړی و [2].
سره له دې چې په پای کې ستاینه شوه، خو فلم د خپلې لومړنۍ نمایش پر مهال د عامه پیژندګلوي په برخه کې له خنډونو سره مخ و. شرایډر ویل چې دا فلم په 1977 کال کې د Oscar ګټلو لپاره ډېر争议ایو و [4]. د فلم د خام او سخت موضوعات او د هغه وخت د Academy Awards د معیارونو ترمنځ دې کړکېچ، د انتقادي اغېز او د صنعتي جایګو ترمنځ توپیر روښانه کړی و.
د شرایډر، د رېژیسټر Martin Scorsese او د Actor Robert De Niro ترمنځ همکارۍ په یو تخریب شوي ښار کې د یوازې فرد یو تلپاتې تصویر رังส کړ [1]. شرایډر وویل چې د ټیکسي (taxicab) ځانګړی مفهوم د کیسې لپاره اصلي الهام و [2].
که څه هم Columbia Pictures دې پروژې ته د یو خطر په توګه ګورې، خو د لیدونکو او منتقدینو سره د فلم تړاو په پای کې د سینما په تاریخ کې د دې ځای پاتک کړ [1]. د دې میاشتې 50مه کلیزه د دې یاداونه کوي چې څنګه د فلم اغېز د هغه د لومړني خپرېدو څخه ډېر وروسته هم پاتې شوی دی [1].
““Columbia Pictures یې د یوې غیر عادي یا بهرې پروژې په توګه رد کړې وه.””
د *Taxi Driver* دوام دا ښکاره کوي چې فلمي صنعت څنګه د 'غیر عادي' پروژو ارزښت ته پام کوي. د 1977 کال د Oscar د نه ګټلو او د سټوډیو د شکونو په یادولو سره، شرایډر یو تاریخي بدلون ته اشاره کوي چیرې چې سخت او کرکټر-محور ریالیزم د هالیووډ د دودي او صیقلي اړختونو پر وړاندې غالب راغی.
