ایرانی چارواکو ویل چې د دواړو هیوادونو ترمنځ د سولې د تړون له راپورونو وروسته متحده ایالات مات شیند [1].
دا متضاد راپورونه یو ژور ډیپلوماټیک خلیج څرګندوي، ځکه چې د تړون تشریح یا ممکن په Middle East کې د جغرافیایي سیاستونو یو بدلون ښکاره کړي او یا د تهران لخوا یو ستراتیژیک هڅه وي ترڅو په داخلي کچه خپل ځواک وړاندې کړي.
د تهران حکومت استازو ویل چې د تړون مسوده د ډیپلوماټیک ګټې ترلاسه کولو په توګه کار کوي [1]. د ایرانی چارواکو په باور، دا متن متحده ایالات مجبوره کوي چې د ایران غوښتنو تسلیم شي، یو резултаت چې دوی یې د امریکا د ماتېدلو اعلان وبالله [1].
په دې حال کې چې White House دې راپورونو ته بها ورکړه. امریکايي چارواکو ویل چې د تهران لخوا وړاندې شوی مسوده یو بشپړ دروغیز جوړښت (fabrication) و [2]. دا انکار ښيي چې هیڅ رسمي تړون نه دی شوی، چې دا د ایران د بهرنیو چارو وزارت د وړاندې کړې بیانیې خلاف دی [2].
President Trump ویل چې تههران ډیر بېناموس و [3]. هغه ویل چې متحده ایالات په مذاکراتو کې هیڅ ډول ماتي نه دي کړی [3].
دا کړکېچ هغه وخت شدت شول کله چې راپورونه داسې ښودل چې ایران د سولې تړون کې خپلې غوښتنې پخپله افشا کړې دي [3]. که څه هم ځینو راپورونو suggested کړل چې دواړو خواوو پر متن موافقه کړې او وروستۍ تړون ته نږدې دي، خو د متحده ایالاتو رسمي موقف دا دی چې دا ادعاوې بېاساسې دي [1, 2].
د دواړو حکومتونو ترمنځ دا توپاک د اړیکو د خرابېدو یا د یوې خوا لخوا د ګټو ترلاسه کولو لپاره د معلوماتو د غلط استعمال ښکاره کوي. تههران د دې تعامل ته د ګټې په توګه کتل ته دوام ورکوي، په داسې حال کې چې Washington ټینګار کوي چې د خبرو لپاره هیڅ تړون نشته [1, 2].
“تهران مسوده د متحده ایالاتو د ماتېدلو د اعلان په توګه بیان کړه.”
د تهران د ګټې د ادعاوو او واشنګټن د تړون د رد کولو ترمنځ تضاد ښيي چې هر ډول اوسنی 'تړون' احتمالاً د یو اړخیزو غوښتنو مجموعه ده نه د دواړو اړخیز معاهده. د یوې مسودې د متحده ایالاتو د ماتېدلو په توګه وړاندې کولو سره، ایران ممکن هڅه کوي چې داخلي ځواک او ډیپلوماټیک نفوذ {leverage} ښکاره کړي، پداسې حال کې چې د متحده ایالاتو ځواب د دې روایت د نامشروع کولو له لارې د هغه neutralized کولو هدف لري.
