په ایران کې د تهران ښار د امام حسین په میدان کې د 110 جوړو [1] لپاره یو ډله ییز Ceremony د واده ترسره شو، چې د ګلانو په رنګین ګوټو شویو راکټونو لاندې ترسره شو.
دا مراسم په سیمه کې د زیاتېدونکو پوځي tensione په وړاندې د یوې ملکي ځواب ویلو په توګه ترسره کیږي. د واده د دودیز جشن او پوځي تجهیزاتو د یوځای کولو په واسطه، د دې نمایش هدف د عامو خلکو د مروال لوړول او د ملي ثبات د یو ځانګړي عکس وړاندې کول دي.
په دې مراسمو کې د ګډونوالو یوه لویه ډبره ګډه شوه چې د ګلانو په رنګین راکټونو لاندې [1] واده وکړ. د رومانټیک جشن او weaponry دا ډول یوځای کیدل د ښار په عامو میدانونو کې یو نادر بصري حالت دی. د امام حسین میدان د دې مراسمو لپاره د یوې مرکزي او ډیرې ښکاره سیمې په توګه غوره شوی و.
ترتیبات کونکو وویل چې دا ګډون د جغرافي-سیاسي ناثباتۍ په دوره کې د ټولنیزې یوجیو ساتلو یوه لاره ده. د میسایلو په سر د ګلانو د ګوټو کولو هدف د دې تجهیزاتو د عکس نرمول وو، ترڅو د جګړې سمبولونه د نویو پیوندونو لپاره په پس منظر بدل شي.
سره له دې چې دا مراسم د 110 جوړو [1] د جشن په اړه وو، خو اصلي هدف یې لا هم له پراخې سیمنیزې обстановو سره تړاو لري. دا مراسم د یو پلان شوي کوشش په توګه ترسره شول ترڅو دا وښایي چې سره له دې چې په شاوخوا سیمو کې پوځي تیاری شته، خو ملکي ژوند او خوشحالیې دوام لري.
“په تهران کې د امام حسین په میدان کې د 110 جوړو لپاره یو ډله ییز Ceremony د واده ترسره شو.”
دا پیښه د 'soft power' او رواني signal-giving د ستراتیژیک کار نمایندگی کوي. د واده جشنونو او پوځي Assets د یوځای کولو په واسطه، ایرانی دولت هڅه کوي چې په ملکي ځایونو کې د weaponry شتون عادي کړي او پوځي ځواک د کورنی 행복 او ټولنیزې تداومیت म्हणून د خپلو خلکو ملاتړونکی وړاندې کړي.
