د کانګرس پارلماني غړي Shashi Tharoor وویل چې په رسمي مراسمو کې د Vande Mataram د پنځو بندونو د بشپړ نسخې اجباري غږول یو غیر ضروري فشار دی.
دا بحث د ملي پروتکولونو سخت رعایت او د دولتي مراسمو د عملي اجرایې ترمنځ د tensão په اړه دی. څرنګه چې Vande Mataram د هند د ملي هویت یو اصلي سمبول دی، نو د دې د وړاندې کولو په اړه شخړې اکثراً د کانګرس او BJP ګروپونو ترمنځ سختې سیاسي کړکېچې رامنځته کوي.
دا جنجال د ۲۰۲۶ کال د می ۲۹ په نیغه د Kerala Assembly د ۱۶مې Session د پیل پر مهال پیل شو [1]. تهارور وویل چې د رسمي مراسمو په پیل او پای کې د دې سندرې غږولو اړجوال مشکوک دی [2]. هغه وویل چې په یو مراسمو کې دوار په دوه ځلو د پنځو بندونو تلاوت [1] توجیه کول ګران او یو بار دی [3].
تهارور وویل: "هرڅوک د ملي سندرې احترام کوي، مګر په هر مراسمو کې د بشپړ نسخې اجباري کول توجیه کول ګران دي" [4]. هغه زیات کړ چې په عامه مراسمو کې د پنځو بندونو بشپړ تلاوت "غیر ضروري او باروونکی" دی [3].
BJP په ځواب کې د کانګرس ګروپ د خوشالۍ (appeasement) سیاست تور کړ. د ګروپ مشرانو وویل چې بشپړ تلاوت د Union لارښوونو له لارې اجباري شوی او د ملي شرافت استازیتوب کوي. د BJP یو څارونکي وویل: "ملي پروتکولونه اختیاري نشي کیدلی" [5].
دا شخړه دې محور ته ګرځي چې آیا په دولتي مراسمو کې د سندرې اوږدوالی او تکرار یو سمبولیک هدف لري یا یو اداري بار رامنځته کوي. سره له دې چې تهارور وړاندیز وکړ چې دا عمل باید اختیاري وي، BJP وویل چې داسې پروتکولونه د رسمي دولتي چلند لپاره غیر قابله بحث اړجوالونه دي [5].
“"ملي پروتکولونه اختیاري نشي کیدلی."”
دا ټکر په هند کې د ناسیونالیزم د تفسیر او د دولتي سمبولونو د رول په اړه یو پراخ ایډیالوژیکې مبارزې څرګندونه کوي. پداسې حال کې چې یو اړخ سخت پروتکول د وطن پرستی د یوې اړتیا په توګه ویني، بل اړخ د مراسمي دودونو لپاره د یوې انعطاف exponentes کړنې غوښتنه کوي ترڅو د تصور شوي نمایشي بار څخهe ځان بچایي.
