برېتانوي هنرمند Tom Bailey په ارکټیکي سرحدونو کې په پیاده تګ 600 کیلومتره [1] کمه کاربوني نمایشي سفر ترسره کوي.

دا پروژه په ارکټیکي سیمه کې د اقلیم د بدلون ګرادي سرعت روښانه کولو ته هڅه کوي. د خورا ټیټې کاربوني هنري کړنلارې په کارولو سره، Bailey غواړي د نمایشي هنر د създаولو لپاره یوه تلکاره لاره وړاندې کړي او په عین حال کې چې د چاپیریال د نازکۍ په اړه پام ځانګروي.

دا سفر د Norway، Finland او Sweden سرحدونه لاندې نیسي [2]. دا جامع تجربه د 2026 کال د مارچ 10 څخه پیل شوه [3] او د شاوخوا شپږو اونیو لپاره پلانول شوې ده [1].

Bailey دا سفر د اقلیمي-تیاتر (climate-theatre) په توګه документи کوي [1]. دا نمایش د دې بدلېدونکو سیمو څخه د تېرېدو په فزیکي او احساساتي فشارونو تمرکز کوي او د انسان د حرکت او اکولوژیکي بدلون ترمنځ اړیکه ټینګي.

د پیاده سفر په غوره کولو سره، هنرمند هغه کاربوني اثر (carbon footprint) کموي چې معمولاً د لویو هنري instalação یا نړیوالو سفرونو سره تړاو لري. دا پروژه هم د شخصي استقامت یو ازموینه ده او هم د ارکټیکي اکوسیستمونو د ساتنې لپاره د کاربوني اخراجاتو کمولو د ضرورت په اړه یو عامه بیانیې ده [2].

په دې سفر کې د لرגעو سیمو څخه تېرېدل شامل دي چې هلته د تودوخې زیاتوالي اثرونه تر ټولو زیات ښکاره دي. دا документи شوی سفر هدف لري چې د ارکټیک د یخونو د ویګون علمي حقیقت د یوې پراخې ډلې لپاره په یو تیاتري روایت بدل کړي [1].

“په ارکټیکي Norway، Finland او Sweden کې په پیاده تګ 600 کیلومتره کمه کاربوني نمایشي سفر”

دا پروژه د 'اکو-نمایش' (eco-performance) یوم groei کونکی جریان منعکسوي چې پکې هنرمندان خپل فزیکي بدنونه او کمه اغیز لرونکي سفرونه کاروي ترڅو د اقلیمي ډاټا بیګانه روښانه کړي. د هنري تمرکز د دودیزو ګالري ځایونو څخه د چاپیریال د تخریب حقیقي ځایونو ته په بدلولو سره، دا اثر هڅه کوي چې د اقلیم د مجرد Statistcs او د یو بدلېدونکي سیارې د ژوند تجربه ترمنځ خالي ځای ډک کړي.