د ټورنټو یوې ښځې ته معلومه شوه چې د هغې د اوون (stove) د ترمیم لګښت به د دې وسیلې د اصلي پیرود قیمت څخه زیات وي.
دا وضعیت د مصرفونکو یو داسې په زیاتېدونکي ننګ ښيي چېرته چې د ځانګړې mãoي کارګرۍ او پرزو بیې کولای شي د یو شی ترمیم د هغه څخه ډیر ګران کړي چې نوی یې واخلي. دا tendência ډیری وخت کورمالکان مجبوروي چې کارې وسایل وغورځوي، چې tým له دې د الکترونیکي او فلزي ککړو (waste) په زیاتوالي کې خبره کوي.
دغه مصرفونکې ویل یې چې هغې ته د یوې داسې وسیلې د ترمیم لپاره 1,700 ډالره [1] غوښتل شوه چې اصلي قیمت یې 1,200 ډالره [1] و. د ترمیم د اټکال او د وسیلې د لومړني قیمت ترمنځ دې توپیر د کورمالکې لپاره د حیرانتیا سبب شو.
د وسایلو متخصص Pat Foran ویل چې که ستونزه په لومړي ځل په سمه توګه تشخیص نشي، نو د ترمیم لګښتونه کولی شي په چټکۍ سره زیات شي [2]. کله چې لومړنۍ ارزیونې غلط وي، نو وروستۍ کتنې او اضافي پرزې کولی شي وروستنی بل (bill) ډیر لوړ کړي.
په ډیری ښاري مرکزونو کې، د وسایلو د مسلکي خدماتو لګښتونه تغیر شوي دي. د کارګرۍ نرخونه او د ځانګړو پرزو شتون ډیری وخت د یو واحد ترمیم قیمت د اقتصادي ګټې له حد څخه پورته وړي، یعنې هغه نقطه چې چیرې د ترمیم لګښت د اصلي مال څخه زیات شي.
کورمالکان په زیاتډه د دې ډول پریکنو سره مخ کیږي ځکه چې تولیدونکي د وسایلو د جوړولو طرز بدلوي. ډیری عصري واحدونه له 통합 شوي اجزاوو څخه ګټه اخلي چې د ساده پرزو د بدلولو پر ځای د ټولې بورډ (board) بدلولو ته اړتیا لري، چې دا د ټورنټو په څیر د لوړو قیمتونو د وړاندیز احتمال زیاتوي.
“د یو شی ترمیم کولی شي د هغه د بدلولو څخه ډیر ګران وي.”
دا پېښه د عصري کورنیو وسایلو 'اقتصادي زوړوالی' (economic obsolescence) څرګندوي. کله چې د ترمیم لګښتونه د بدلولو قیمت څخه زیات شي، دا د تولید او خدماتو د هغو ماډلونو بدلون ښيي چې د دوام پر ځای د بدلولو ته प्राधानیت ورکوي، چې دا هم پر مصرفونکو بودیجټ او هم پر محیطي تلپاتې کیفیت (environmental sustainability) اغیز کوي.
