ولسمشر Donald Trump دوشنبه په یو بیان کې د څو مسلمانو او عربي هېوادونو څخه وغوښتل چې د Abraham Accords یوېدان شي [1].
د پراختیا لپاره دا هڅه په داسې وخت کې کېږي چې امریکا غواړي سیمه ییزې د سولې تړیکې په یوې پراخې جوړه کړې شي چې د ایران سره د اوسنیو خبرو اترو سره تړاو لري. د دې تړیکې د پراختیا په Procuration، اداره غواړي یو ډېر باثبات ډیپلوماټیک بلوک رامینځه کړي ترڅو سیمه ییزو دښمنیو counteract کړي.
ټرمپ په ځانګړي ډول سعودي عربستان، پاکستان، ترکیه، اردن، قطر او مصر د هغو هېوادونو په توګه نومی کړل چې باید دې چوکاټ ته یوېدان شي [1]. دا غوښتنه د دې تړیکې د لومړنیو لاسلیک کونکو څخه تت د دې âmbito پراخولو لپاره یو مهم کوشش دی، چې په اصل کې یې هدف د منځني خاورو او جنوبي اسیا د ډیپلوماسۍ په لویه کچه بیا تنظیمول دي.
د واشنګټن له راپورونو potrivit، ولسمشر د دې تړیکې پراختیا د امریکا او ایران ترمنځ د روانو خبرو اترو د فشار سره تړلې بولي [2]. داسې ښکاري چې اداره Abraham Accords په یوې لویې ستراتیژیکې بسته کې ځای پر ځای کوي چې هدف یې په سیمه کې د پخوانیو دښمنیو پای ته رسول دی [3].
دا ډیپلوماټیک ستراتیژي وړاندیز کوي چې امریکا د دې ځانګړو هېوادونو ګډون د ایران سره د یوې تلپاتې চুক্তې لپاره د یوې اړینې precondition یا complementary component په توګه ګڼي [4]. د پاکستان او ترکیې شاملول به د Abraham Accords د اثر권을 د عربي نړۍ له دودیزو سرحدونو څخه تیر کړي، چې احتمالاً به د سیمې د امنیتي جوړښت (security architecture) بدلون راولي.
که څه هم د یوېدنې لپاره ځانګړي شرایط افشا نشده دي، خو دا وخت د امریکا د سیمه ییزې جوړې کولو د هڅلو له مهمو فرصتونو سره یوځای کېږي [2]. اداره د خبرو اترو له اوسني momentum څخه ګټه اخلي ترڅو دا متحدین وهڅوي چې د Abraham Accords د چوکاټ په چوکاټ کې خپلې اړیکې رسمي کړي [3].
“ټرمپ په ځانګړي ډول سعودي عربستان، پاکستان، ترکیه، اردن، قطر او مصر د هغو هېوادونو په توګه نومی کړل چې باید دې چوکاټ ته یوېدان شي.”
د پاکستان او ترکیې په څېر د غیر عربي مسلمانو هېوادونو شاملولو هڅه د دې ته اشاره کوي چې د سولې پروسه یوازې د منځني خاورو محور نه ده، بلکې یو پراخ سیمه ییز امنیتي چوکاټ ته بدلېږي. د Abraham Accords د امریکا او ایران د خبرو اترو سره د تړلو له لارې، د ټرمپ اداره هڅه کوي چې یو څو اړیز ډیپلوماټیک وړاندې رامینځه کړي چې د تهران پر وړاندې یې نفوذ زیات کړي او په عین حال کې په خلیج او جنوبي اسیا کې یو غربي محور رسمي کړي.
