پangulo Donald Trump ایران ته یو अल्टیماتوم ورکړی چې یا ډیپلوماټیک تړون ومني یا بیا د بمباري سره مخ شي [2].
دا څپه کېدل د دواړو هیوادونو ترمنځ د پټو خبرو اترو په یوه Kritische نقطه کې یو مهم اړخ دی. پایله به دا ټاکه چې آیا متحده ایالات بېرته د 'ماکسیمم فشار' پالیسۍ ته ګرځي که د اټومي او اقتصادي کړاوونو په اړه یو breakthrough ترلاسه کوي [1].
ایران ویلي چې هر اولنی تړون باید د هغه د بهرنیو کنجل شویو شتمنیو سمدستي خوشې کول شامل کړي [1]. تهران د ملیاردونو ډالرو د بیرته ترلاسه کولو غوښتنه کوي [1] چې اوس مهال په بهرنیو حسابونو کې بلاک شوي دي. د ایران چارواکو ویلي چې دوی د دې فنډونو د خلاصولو (unfreezing) د اټومي امتیازاتو سره تړاو نه ورکوي [1].
دا غوښتنه د واشنټن څخه د ژور ناترست له امله ده. تهران د خپلو مالي شتمنیو بیرته ترلاسه کول د نورو خبرو اترو لپاره د یو غیر قابله مذاکره اړخت وګڼي، یو داسې موقف چې دوی یې د 'سره کرښې' (red line) په توګه تعریف کړی [1].
President Trump دې غوښتنو ته په یو خبردارۍ ځواب ورکړ. هغه ویل چې ایران باید د تړون شرایط ومني او که نه، نو د ډیرې بمباري احتمال سره مخ شي [2]. د متحده ایالاتو 대통령 ویل چې د مذاکراتو له لارې د حل لپاره اوسنی فرصت په تړل کېدو کې دی.
دا کړکېو د پیل او ترتیب (sequence) په اړه دی. سره لهما conclusão د متحده ایالاتو معمولاً د sanctions د لګول یا فنډونو د خوشې کولو څخه وړاندې د اټومي پروګرامe rollback غوښتنه کوي، خو ایران د دې دواړو مسلو ترمنځ د تړاو څخه انکار کوي [1].
“ایران د خپل کنجل شویو بهرنیو شتمنیو د ملیاردونو ډالرو د خوشې کولو غوښتنه کوي.”
اوسنی بنبست د باور او ترتیب په اړه یو بنسټیز اختلاف منعکس کوي. ایران د اټومي امتیازاتو پرته د فنډونو د خوشې کولو په غوښتلو سره هڅه کوي چې د سیاسي سمجھوتو وړاندې یو ملموس اقتصادي ګټه ترلاسه کړي. په مقابل کې، د متحده ایالاتو ستراتیژي چې د تړون لپاره له نظامي ګناہوںو څخه ګټه اخلي، د یو داسې فشارمن چلند ته بیرتننه اشاره کوي چې هدف یې د ایران مجبوره کول دي.
