پریزیډنت ډونالډ ټرمپ د 2026 کال د مای 19 نیټې [1] پر وړاندې د اجرایې یو شماری امرونه لاسلیک کړل، چې هدف یې پر ایران د فشار زیاتول دي.

دا ګام د سیمې د جګړو د یو ناپایدارې دورې په جریان کې د تهرانو په وړاندې د متحده ایالاتو د پالیسۍ سختوالي ته اشاره کوي. د ادارې هڅه ده چې د ډیپلوماټیکو مذاکراتو او سختو اجرایې اقداماتو په یوځای کولو سره، اقتصادي او سیاسي فشارونه وکاروي ترڅو په روانو خبرو کې ګټورې شرایط ترلاسه کړي.

ټرمپ د سپین کور څخه په یوه ژوندۍ خطاب کې وویل چې دا نوي امرونه "پر ایران یو بل لوی ضربه" دي [1]. ادارې وویل چې دا اقدامات په مینځنۍ شرق کې د یو دوامداره ګواړونکي د حل لپاره اړین دي [2, 3]. دا امرونه په داسې حال کې راغی چې متحده ایالات د لبنان او Israel په اړه د امنیتي پیچلي وضعیت سره لاس کیښودلو ته دوام ورکوي [2].

سره له دې چې اجرایې امرونه فشار زیاتوي، پریزیډنت اشاره وکړه چې ډیپلوماټیکې لارې پرانیستې دي. ټرمپ وویل، "د ایران خبرې په ګړندۍ Tempo کې روانې دي" [2]. دا دوه اړخیزه لاره ښيي چې اداره هڅه کوي تهران مجبوره کړي چې امتیازات ورکړي، په عین حال کې چې د یو احتمالي تړون لپاره لاره پرانیسته ساتي.

د دې اعلان څخه وروسته، پریزیډنت د نورو ستراتیژیکو پلانونو لپاره د سپین کور Situation Room ته لاړ. ټرمپ وویل، "زه به اوس په Situation Room کې وګورم ترڅو وروستۍ پریکړه وکړم" [4]. د اجرایې د امرونو ځانګړي جزئیات په لومړني اعلان کې په بشپړه توګه افشا نه شول، مګر دوی د سیمې د ثبات او د ایران د نفوذ د curbing لپاره د یو وسیلې په توګه وړاندې شوي دي.

چاریکاران وویل چې اوسنی ستراتیژي د سیمې د روانې ناثباتۍ په ځواب کې ډیزاین شوې ده. د "وروستۍ پریکړې" لپاره د Situation Room کارول ښيي چې اداره د نویو اقتصادي او سیاسي امرونو ترڅنګ نور عملیاتي یا نظامي اختیارونه هم څیړوي [4].

"پر ایران یو بل لوی ضربه"

دا ستراتیژي د 'maximum pressure' ډیپلوماټیک چوکاټ منعکس کوي، چیرې چې متحده ایالات د اجرایې امرونو له لارې د ایران د پالیسۍ لګښت زیاتوي ترڅو خپله د مګضاتو موقف پیاوړی کړي. د ګړندیو خبرو او محدودو امرونو په یوځای کولو سره، اداره هڅه کوي تهرانو ته د بیغې احساس ورکړي ترڅو مخکې له دې چې نورې制재 (sanctions) یا عملیاتي اقدامات تطبیق شي، پر یو تړون سره رسیدل.