د امریکا 대통령 ډونالډ ټرمپ وویل چې د ایران سره اوسنی تفاهم یوازې یو تفاهمي یادښت (memorandum of understanding) دی، نه یو চূড়ান্ত تړون [1].
دا توپیر د تهرانو په وړاندې د امریکا د ډیپلوماسي ستراتیژۍ کې د یو احتمالي بدلون نښه کوي. د دې ترتیب د Preliminay یا Preliminay په توصیف کولو سره، اداره د شرایطو د بیا خبرو کولو یا د نویو sanctions د لګولېدو انعطاف ساتي، که چیرې د اټومي خپرونې اندیښنې دوام ولري.
ټرمپ وویل چې د پخواني 대통령 باراک اوباما د ادارې panahon کې رامنځه شوی اټومي تړون کمزورى و [1, 2]. هغه وویل چې د اوباما د دور چوکاټ د دې لپاره چې ایران په نهایت کې اټومي وړتیاوې ترلاسه نکړي، ناکافي و [1, 2].
د 대통령 په lifeline، هیڅوک، په ځانګړي ډول اوباما، نه شي کولی د ایران حکومت سره یو حقیقي اغیزناک تړون لاس ته ورسوي [1]. دا نیوکه د ختیځ کې د پخوانیو ډیپلوماټیکو کړنو څخه د اوسنۍ ادارې د ځان لرې کولو د پراخې هڅې سره aligning کیږي.
ټرمپ وویل چې د Abraham Accords پراسار د سیمې د ثبات لپاره تر غوره لارې شمیري [2]. هغه وویل چې په مینځنۍ خاورو کې پراخ ډیپلوماټیک پرمختګ د اوږدمودتونکي امنیت ډاډمنولو او د ایران د نفوذ د مهار کولو لپاره اړین دی [2].
د ادارې تمرکز لاهم د یو جامع تړون رامنځته کولو په اړه دی چې نه یوازې اټومي اهدافو، بلکې نورو سیمه ییزو فعالیتونو ته هم پام کوي [1, 2]. دا کړنلاره د "maximum pressure" یا اعظمې فشار فلسفې ته ټکی کوي ترڅو د یوې চূড়ান্ত تړون لاسلیک کیدو څخه وړاندې تهرانو مجبور کړي چې امتیازات ورکړي.
“د ایران سره اوسنی تفاهم یوازې یو تفاهمي یادښت دی، نه یو চূড়ান্ত تړون.”
د اوسني حالت د تفاهمي یادښت په توګه تعریفولو سره، د ټرمپ اداره د یو رسمي تړون له قانوني او سیاسي محدودیتونو څخه ځان ساتي. دا امریکا ته اجازه ورکوي چې دا ترتیب د یوو لنډمودتیا ceasefire یا د یوې ډیرې سختې تړون څخه د تګ د یوې پلې په توګه وڅروي، او په عین حال کې د پخوانۍ ادارې ډیپلوماټیک میراث ناحق کړي ترڅو یو ډیر 공격ي موقف توجیه کړي.
